برنامه اخلاق علوی و سیره مهدوی 26 06 1405 (قسمت 157)

عنوان برنامه: دنیا، محل تجارت اولیای الهی

استاد: حضرت آیت الله حسینی قزوینی

مجری: حجت الاسلام والمسلمین مرعشی

کلیدواژها:

اخلاق علوی؛ سیره مهدوی؛ یاد مرگ؛ دنیا؛ دنیای ممدوح؛ مذمت دنیا؛ دنیای مقدس؛ متجر اولیاءالله؛ تلاوت قرآن؛ تجارت پرسود؛ انفاق؛ اقامه نماز؛ جهاد با مال؛ شبهه؛ سوره مریم؛ سوره مزمل؛ سوره یس!

فهرست عناوین بحث:

1. طلیعه برنامه عرض ارادت به خانم حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها)؛
2. مروری بر مباحث گذشته؛
3. دنیا خوب است و یا بد است؟
4. توضیح پیرامون فراز «وَ مَتْجَرُ أَوْلِيَاءِ اللَّهِ»؛ دنیا محل تجارت اولیاء الهی است؛
5. واژه تجارت در قرآن؛
6. جهاد با اموال مقدم بر جهاد با نفس و جهاد با جان است؛
7. تماس بینندگان برنامه؛
8. پاسخ بیننده پیرامون «وَلَدَنِي أَبُو بَكْرٍ مَرَّتَيْن»

مجری:

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيم‏، بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ الْحَمْدلِلَّهِ رَبِّ العالَمين‏ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِينَ

عرض سلام، ادب و احترام دارم خدمت همه شما بینندگان عزیز و ارجمند شبکه جهانی حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف).

الحمد لله این توفیق را داریم در سید اللیالی، شب جمعه دیگر با برنامه اخلاق علوی و سیره مهدوی خدمت شما بینندگان عزیز و ارجمند هستیم برنامه ای که این توفیق را داریم در محضر حضرت، استاد حضرت آیت الله دکتر حسینی قزوینی هستیم، ان شاء الله امشب هم بتوانیم نهایت بهره و استفاده را از محضرشان ببریم.

برنامه اخلاق علوی و سیره مهدوی برنامه ای است که دل های خودمان را می خواهیم در آن پالایش کنیم اگر زنگاری گرفته این ها را بزدائیم آن گناهان قلبی که از آن بی خبر بودیم چه بسا بیشتر به آن ها ملتفت بشویم. برای این مهم چه چیزی بالاتر از این که بخواهیم به بی بی حضرت صدیقه طاهره (سلام الله علیها) متوسل بشویم.

 مثل همیشه در ابتدای برنامه از حضرت استاد می خواهیم ان شاء الله در حسن مطلع این برنامه ها فیض بدهند مجلس ما را منور و نورانی بکنند با زُهره زهرای مرضیه (سلام الله علیها) ان شاء الله که این قلب ها و دل هایمان برای تابش نور معرفت آماده بشود. سلام عرض می کنم حضرت استاد در خدمت تان هستیم.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

سلام علیکم ورحمة الله وبرکاته.

السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا بَقِيَّةَ اللَّهِ فِي أَرْضِه،‏ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا مِيثَاقَ اللَّهِ الَّذِي أَخَذَهُ وَ وَكَّدَهُ- السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا وَعْدَ اللَّهِ الَّذِي ضَمِنَه‏، السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا صَاحِبَ الْمَرْأَى وَ الْمَسْمَع‏ فَمَا شَيْ‏ءٌ مِنَّا إِلَّا وَ أَنْتُمْ لَهُ السَّبَبُ وَ إِلَيْهِ السَّبِيل، السَّلَامُ عَلَيْكَ یَا مَنْ بِيُمْنِهِ رُزِقَ الْوَرَى وَ بِوُجُودِهِ ثَبَتَتِ الْأَرْضُ وَ السَّمَاء

خدمت بینندگان عزیز و گرامی خالصانه ترین سلامم را تقدیم می کنم موفقیت روز افزون برای همه گرامیان از خدای منان خواهانم!

ü               طلیعه برنامه، عرض ارادت به خانم حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها)

همان طور که عزیزمان هم اشاره کردند طلیعه عرائض مان را با یادی از صدیقه طاهره پیوند می زنیم باشد که آن بی بی دو سرا و سیدة نساء العالمین نظر لطف، عنایت و بزرگواری به ما بکنند که دین، دنیا و آخرت مان ان شاء الله آباد بشود.

در گلشن رسالت آتش زبانه می زد * گل گشته بود خاموش بلبل زبانه می زد

وقتی که باغ می سوخت صیاد بی مروت * مرغ شکسته پر را در آشیانه می زد

من ایستاده بودم دیدم که مادرم را * دشمن گهی به کوچه گاهی به خانه می زد

با چشم خویش دیدم مظلومی پدر را * از ناله ای که مادر در آستانه می زد

(وَسَيعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَي مُنْقَلَبٍ ينْقَلِبُونَ)

یابن الحسن همه چشم انتظار تو هستند، بالاترین کسی که چشم به انتظار توست بیایی انتقام آن را بگیری و قلب نازنینش بلکه قلب عالم هستی را خشنود کنی مادرت صدیقه طاهره (سلام الله علیها) هست.

یابن الحسن:

دلم جز هوایت هوایی ندارد * لبم غیر نامت نوایی ندارد

وضو و اذان و نماز و قنوتم * بدون ولایت بهائی ندارد

دلی که نشد خانه یاس نرگس * خراب است و ویران صفائی ندارد

بیا تا جوانم بده رخ نشانم * که این زندگانی وفائی ندارد

یابن الحسن عجل علی ظهورک یا صاحب الزمان.

 آقا:

خودت برای ظهورت دعا کن ای مولا * دعای ما به خود ما نمی کند اثری

مجری:

طیب الله انفساکم خیلی ممنون و متشکر شما بینندگان عزیز و ارجمندی که همراه برنامه اخلاق علوی و سیره مهدوی هستید قطعاً برنامه را پی گیری کردید مطلع هستید موضوعی که در محضر حضرت استاد بودیم و از محضرشان استفاده کردیم در جلسات گذشته نسبت به یاد مرگ بود و آن فایده و غرضی که می توانیم از این برداشت بکنیم در تمام زندگی انسان در تمام طول عمر انسان می تواند برای انسان ثمربخش باشد.

در بین این مناجات ها، فقراتی از مناجات جانسوز حضرت آقا امام مجتبی (علیه السلام) را حضرت استاد به آن اشاره فرمودند اگر باز در ابتدای این جلسه یک مختصری از همان مناجات را بفرمایید تا ان شاء الله بعد از آن وارد بحث بشویم.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيم‏، بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ وَبِهِ نَسْتَعين وَهُوَ خَيرُ نَاصِرٍ وَ مُعِينْ الْحَمْدُلِلَّه ‏وَ الصَّلَاةِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ وَعلَیٰ آلِهِ آل الله لَا سِيَّمَا علَیٰ مَوْلانَا بَقِيَّةَ اللَّه‏ وَ الّلعنُ الدّائمُ‏ علَیٰ أَعْدائِهِمْ أعداءَ الله إلىٰ يَوم لِقَاءَ اللّه، وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ، حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ، نِعْمَ الْمَوْلَى وَنِعْمَ النَّصِيرُ

ü      مروری بر مباحث گذشته

عرض کردیم در رابطه با مناجات آقا امام مجتبی (سلام الله علیه)

«حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ أَحْمَدَ رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْكُوفِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عِمْرَانَ النَّخَعِيُّ عَنْ عَمِّهِ الْحُسَيْنِ بْنِ يَزِيدَ النَّوْفَلِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنِ الْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ قَالَ قَالَ الصَّادِقُ(سلام الله علیه) حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ أَبِيهِ(سلام الله علیه) أَنَّ الْحَسَنَ بْنَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ(سلام الله علیه) كَانَ أَعْبَدَ النَّاسِ فِي زَمَانِهِ وَ أَزْهَدَهُمْ وَ أَفْضَلَهُمْ وَ كَانَ إِذَا حَجَّ حَجَّ مَاشِياً وَ رُبَّمَا مَشَى حَافِياً وَ كَانَ إِذَا ذَكَرَ الْمَوْتَ بَكَى وَ إِذَا ذَكَرَ الْقَبْرَ بَكَى وَ إِذَا ذَكَرَ الْبَعْثَ وَ النُّشُورَ بَكَى وَ إِذَا ذَكَرَ الْمَمَرَّ عَلَى الصِّرَاطِ بَكَى وَ إِذَا ذَكَرَ الْعَرْض ‏عَلَى اللَّهِ تَعَالَى ذِكْرُهُ شَهَقَ شَهْقَةً يُغْشَى عَلَيْهِ مِنْهَا وَ كَانَ إِذَا قَامَ فِي صَلَاتِهِ تَرْتَعِدُ فَرَائِصُهُ بَيْنَ يَدَيْ رَبِّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ كَانَ إِذَا ذَكَرَ الْجَنَّةَ وَ النَّارَ اضْطَرَبَ اضْطِرَابَ السَّلِيمِ وَ يَسْأَلُ اللَّهَ الْجَنَّةَ وَ يَعُوذُ بِهِ مِنَ النَّارِ وَ كَانَ(سلام الله علیه) لَا يَقْرَأُ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَل‏»

بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بيروت)؛ نویسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ناشر: دار إحياء التراث العربي، محقق/ مصحح: جمعی از محققان، ج70، ص399

«وَ كَانَ إِذَا ذَكَرَ الْمَوْتَ بَكَى...» وقتی به یاد مرگ می افتاد اشک می ریخت به یاد بر خواستن از قبر و حضور در قیامت می افتاد گریه می کرد به یاد عبور از پل صراط می افتاد گریه می کرد به یاد حساب پس دادن در محضر خدا می افتاد آن چنان ناله می کرد و غش می کرد و وقتی در نماز می ایستاد «تَرْتَعِدُ فَرَائِصُهُ بَيْنَ يَدَيْ رَبِّهِ عَزَّ وَ جَلَّ»‌ تمام اندام بدنش به لرزه می افتاد.

«وَ كَانَ إِذَا ذَكَرَ الْجَنَّةَ وَ النَّارَ اضْطَرَبَ اضْطِرَابَ السَّلِيمِ»، به یاد بهشت و جهنم می افتاد همانند مار گزیده به خود می پیچید از خدای عالم بهشت طلب می کرد و از آتش جهنم به خدا پناه می برد.

امیدواریم که ان شاء الله خدای عالم هم به ما و بینندگان عزیز ما و دوستان مان همچنین حالی بدهد مقداری بیدار بشویم این همه مشغول به امور دنیا، کسب و کار، ثروت اندوزی، فخر فروشی و امثال این ها را کنار بگذاریم.

به تعبیر «علامه طباطبایی (رضوان الله تعالی علیه)» ابدیتی در پیش داریم در این دنیا فرضاً صد و پنجاه سال عمر کنیم عاقبت مان رفتن هست در خانه ابدی روزی باید مستقر بشویم حالا اگر بهشت یا جهنم پناه می بریم به خدای عالم دیگر آن جا مرگ و پایانی نیست و فریاد رسی هم نیست. در بهشت برین هم غم، غصه، ناراحتی، فکر و خیالی هم نیست.

ببینیم با بیدار شدن از خواب توجه به دنیای ابدیت چه کار می کنیم؟ از ساحت مقدس امام مجتبی (سلام الله علیه) هم بخواهیم از خدا بخواهد به ما هم یک شمّه ای از این معنویت، شمه ای از این روح، شمه ای از این انتباح و بیداری را عنای کند ان شاء الله

مجری:

ان شاء الله سلامت باشید. از یک طرف بحث یاد مرگ و قیامت این که در سراسر زندگی انسان باید جاری باشد تماماً نسبت به آن فرمایشات تان را فرمودید و ما هم استفاده کردیم اما یک نکاتی که در جلسه پیش هم مطرح شد نسبت به آن بخش پایانی کلام آقا حضرت امیر المؤمنین بود وقتی که دنیا را می خواستند برای ما توصیف بفرمایند صرفاً این نبود هر مؤمنی بخواهد از آن رنجیده خاطر بشود هر مؤمنی بخواهد بغضش را صرفاً داشته باشد.

بلکه اتفاقاً تعبیرها، تعبیرهای بسیار لطیفی بود «مَسْجِدُ أَحِبَّاءِ اللَّه‏، وَ مَتْجَرُ أَوْلِيَاءِ اللَّه‏» تعابیری که هر کدام شان قطعاً‌ نیاز به تبیین و توضیح دارد آن تعارض بدبینی به قول طلبه ها آن چیزی که ما احساس می کنیم بین دو چیز ممکن است باشد آخرش این دنیا خوب یا بد است، این را از زبان حضرتعالی بشنویم.

ü      دنیا خوب است و یا بد است؟

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

اشاره داشتیم بر این که در قرآن آیات در مذمت دنیا هم در مدح دنیا هست چگونه به دنیا نگاه کنیم، اگر به دنیا به عنوان یک زندگی دائمی نگاه کردیم که همیشه این جا هستیم مشغول زرق و برق دنیا، مقام، فخر، گناه و معصیت شدیم این دنیا، دنیای مذموم است.

اگر در دنیا از این امکاناتی که خدای عالم به ما داده برای آن زندگی ابدی بهترین استفاده را کردیم قطعاً این دنیا، دنیای ممدوح است.

لذا در «نهج البلاغه»، حکمت 131 امیر المؤمنین (سلام الله علیه) نسبت به کسی که مدام پشت سر دنیا حرف می زد دنیا ویران بشوی، دنیا خراب بشوی، ای چرخ سرگردان بشوی.

 حضرت فرمود چرا داری دنیا را مذمت می کنی؟ خودت مغرور دنیا شدی در دنیا جز بی تقوایی چیزی از تو صادر نشد نتیجه بی تقوایی را دیدی داری دنیا را مذمت می کنی؛ قرآن به زیبایی تصویر کرده:

(وَمَنْ يتَّقِ اللَّهَ يجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا * وَيرْزُقْهُ مِنْ حَيثُ لَا يحْتَسِبُ)

و هر کس تقواي الهي پيشه کند، خداوند راه نجاتي براي او فراهم مي‌ کند، و او را از جايي که گمان ندارد روزي مي‌ دهد؛

سوره طلاق (65): آیات 2 و 3

اگر کسی در این دنیا اگر تقوا پیشه کرد خدای عالم از هر مشکلی راه برون رفتی برای او باز می کند و زندگی خوش و روزی های (مِنْ حَيثُ لَا يحْتَسِبُ) یعنی از یک جایی که اصلاً گمان نمی کرد از آن جا روزی بیاید خدا به او روزی می رساند از آن طرف هم:

(وَمَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكًا وَنَحْشُرُهُ يوْمَ الْقِيامَةِ أَعْمَى)

و هر کس از ياد من روي گردان شود، زندگي (سخت و) تنگي خواهد داشت؛ و روز قيامت، او را نابينا محشور مي ‌کنيم!

سوره طه (20): آیه 124

هر کس بی تقوایی کند خدا در دنیا زندگی سخت و ناگوار توأم با گرفتاری و مصائب نصیبش می کند این هم به انتخاب ما بستگی دارد کدام مسیر را انتخاب کنیم، انتخاب (وَمَنْ يتَّقِ اللَّهَ) یا انتخاب (وَمَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي)

فرمایش حضرت امیر(سلام الله علیه)، قسمت 131 تقریباً سه قسمت بود.

«إِنَّ الدُّنْيَا دَارُ صِدْقٍ لِمَنْ صَدَقَهَا وَ دَارُ عَافِيَةٍ لِمَنْ فَهِمَ عَنْهَا وَ دَارُ غِنًى لِمَنْ تَزَوَّدَ مِنْهَا وَ دَارُ مَوْعِظَةٍ لِمَنِ اتَّعَظَ بِهَا مَسْجِدُ أَحِبَّاءِ اللَّهِ وَ مُصَلَّى مَلَائِكَةِ اللَّهِ وَ مَهْبِطُ وَحْيِ اللَّه‏ وَ مَتْجَرُ أَوْلِيَاءِ اللَّه‏ اكْتَسَبُوا فِيهَا الرَّحْمَةَ وَ رَبِحُوا فِيهَا الْجَنَّة»

نهج البلاغة (للصبحي صالح)؛ نویسنده: شريف الرضى، محمد بن حسين، ناشر: هجرت، محقق/ مصحح: فیض الاسلام، ‏ص 493

یک قسمت در رابطه با کسانی که مغرور به دنیا و فریفته شده اند و فریب دنیا را خورده اند. یک دسته از افرادی که دنیا را خانه صداقت و عافیت می دانستند.

 فراز سوم فرماش حضرت امیر این بود: «مَسْجِدُ أَحِبَّاءِ اللَّه‏» دنیا در حقیقت سجدگاه دوستان خداست «وَ مُصَلَّى مَلَائِكَةِ اللَّهِ» نمازخانه فرشتگان الهی است «وَ مَهْبِطُ وَحْيِ اللَّهِ» محل فرود آمدن وحی خدای عالم است.

 عبارت بعدی جالب است «وَ مَتْجَرُ أَوْلِيَاءِ اللَّهِ» تجارتخانه اولیاء الهی است «اكْتَسَبُوا فِيهَا الرَّحْمَةَ وَ رَبِحُوا فِيهَا الْجَنَّة» و در این تجارت، کسبی که می کنند رحمت کسب می کنند نتیجه این کسب رفتن بهشت است. «وَ رَبِحُوا فِيهَا الْجَنَّة» سودی که در دنیا به دست می آورند بهشت است.

در این جا چند نکته هست که به این نکات باید خوب دقت کنیم فراز اول این فرمایش «مَسْجِدُ أَحِبَّاءِ اللَّه‏» سجدگاه دوستان خداست. در نگاه یک عارف و محب خدا سراسر زمین مقدس است، دنیا محلی است که انسان افتخار می کند خدا توفیق داد پیشانی بندگی بر خاک می گذارد.

زمین نه یک زندان بلکه حریم امنی برای خلوت اولیاء الهی است. «وَ مُصَلَّى مَلَائِكَةِ اللَّهِ» خیلی واضح و روشن است احتیاجی به توضیح نیست این کره خاکی آن قدر شرافت دارد که فرشتگان مقرب الهی در آن فرود می آیند و به عبادت خدا می پردازند. فرشتگانی که در آسمان ها هستند مشغول عبادت و ... هستند آن ها را کار نداریم فرشتگانی که در دنیای خاکی، کره زمین وارد می شوند و مشغول عبادت و اطاعت خدای عالم هستند دو مَلکی که راست و چپ ما هستند این ها دارند با نوشتن اعمال خوب و بد ما خدا را عبادت می کنند. فرشتگانی که مسئول حفاظت ما هستند دارند با این کارشان عبادت خدا می کنند.

افزون بر این ملائکه الهی در مساجد، در حرم اولیاء الهی حضور دارند و در این مکان ها عبادت خدا می کنند. در روایت داریم بعد از شهادت حضرت سید الشهداء هزاران مَلَک دقیقاً آمار در ذهنم نیست شاید نزدیک به هفتاد هزار مَلک از آسمان برای یاری امام حسین (سلام الله علیه) آمدند خدای عالم اذن نداد این ها در کنار قبر مطهر سید الشهداء مشغول عبادت و گریه هستند تا منتقم خون شهداء بیاید.

«أَيْنَ الطَّالِبُ بِذُحُولِ الْأَنْبِيَاءِ وَ أَبْنَاءِ الْأَنْبِيَاءِ، أَيْنَ الطَّالِبُ بِدَمِ الْمَقْتُولِ بِكَرْبَلَاءَ.»

المزار الكبير (لابن المشهدي)؛ نویسنده: ابن مشهدى، محمد بن جعفر، ناشر: دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسين حوزه علميه قم، محقق/ مصحح: قيومى اصفهانى، ص579

پس این دنیا، دنیای مذموم نیست اگر دنیای بد بود جای عبادت فرشتگان نبود «وَ مَهْبِطُ وَحْيِ اللَّهِ» این هم نیاز به توضیح ندارد؛ ولی «وَ مَتْجَرُ أَوْلِيَاءِ اللَّهِ» در این جا می خواهیم مقداری توقف داشته باشیم. در این که امیر المؤمنین (سلام الله علیه) می فرماید دنیا محل تجارت اولیاء‌ الهی است.

ü      توضیح پیرامون فراز «وَ مَتْجَرُ أَوْلِيَاءِ اللَّهِ»؛ دنیا محل تجارت اولیاء الهی است.

مراد از الهی، انبیاء و ائمه نیست بلکه هر بنده ای که حرکت کند برای خود سازی، برای رسیدن به الله، حرکت کند برای رسیدن به انبیاء و ائمه (علیهم السلام). در این جا در یک تجارت سه رکن و شاخصه هست شاخصه اول سرمایه هست انسان بخواهد تجارتی بکند بدون سرمایه نمی تواند تجارت کند. یا اعتبار، پول نقد، ارز و طلا هست این سرمایه اولیه هست.

محور و شاخصه دوم کالای مورد تجارت است شخصی مغازه ای باز می کند سرمایه ای را این جا می ریزد به فروش می رساند. یکی کار تجارت می کند چیزهایی از خارج به داخل می آورد یکی کشاورزی می کند هر تجارتی، کالای مورد نظر خودش را می خواهد انسان این سرمایه را می خواهد با این سرمایه چه می خواهد انجام بدهد و سرمایه را کجا می خواهد پهن کند!

نکته سوم سود حاصله هست پس هر تجارتی سه پایه دارد سرمایه، کالا و سود ببینیم در این نفرمایش حضرت امیر که می گوید دنیا «مَتْجَرُ أَوْلِيَاءِ اللَّهِ» دنیا محل تجارت اولیاء خدا هست این سه شاخصه را در این جا داشته باشد. بهترین سرمایه ای که می خواهیم در این تجارت به کار بگیریم عبارت از عمر، حیات و زندگی ما هست.

این عمر بزرگ ترین سرمایه ای است که خدای عالم در اختیار ما قرار داده عقل ما، روح ما، انتخاب ما و آشنایی ما با اهل بیت، آشنایی ما با قرآن همه سرمایه هایی است که خدای عالم در اختیار ما قرار داده است و این سرمایه ها هم جاودانه نیست. این عمر، زندگی و حیات همیشگی نیست هر لحظه از عمرمان چیزی کاسته می شود.

عرفاء ضرب المثلی دارند می گوید یخ فروشی الان هم معمولاً کنار خیابان هایی که مقداری دور از شهر هست می بینیم یخ می فروشند افرادی که می روند ظرفی دارند یخ می خرند و از آب خنک استفاده می کنند. عارفی می رفت دید یخ فروشی دارد فریاد می زند بر این که:

«ارحموا من يذوب رأس ماله»

رحم کنید به کسی که سرمایه او دارد آب می شود؛ یعنی مردم بیایید یخ از من بگیرید اگر کسی یخ از من نگیرد این یخ آب می شود تمام سرمایه هایم از دستم می رود.

عارف می گوید بلافاصله یاد سوره و العصر افتادم:

(وَالْعَصْرِ * إِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِي خُسْرٍ * إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ)

به عصر سوگند، که انسانها همه در زيانند؛ مگر کساني که ايمان آورده و اعمال صالح انجام داده‌اند، و يکديگر را به حق سفارش کرده و يکديگر را به شکيبايي و استقامت توصيه نموده اند!

سوره العصر (103): آیات 1 و 2

(وَالْعَصْرِ إِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِي خُسْرٍ انسان) همواره در شکست و ضرر است همواره یخ زندگیش دارد آب می شود (إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ) مگر آن هایی که ایمان آوردند عمل صالح دارند وصیت به حق و صبر می کنند چهار شاخصه را دارند کسی در زندگی یخ عمرش آب نمی شود بلکه از سرمایه عمرش بهترین استفاده را می کند. اگر نه این چهار شاخصه نیست قطعاً با مشکل مواجه است.

 حضرت امیر در حکمت 456 عبارتی دارد می گوید:

«إِنَّهُ لَيْسَ لِأَنْفُسِكُمْ ثَمَنٌ إِلَّا الْجَنَّةَ فَلَا تَبِيعُوهَا إِلَّا بِهَا»

نهج البلاغة (للصبحي صالح)؛ نویسنده: شريف الرضى، محمد بن حسين، ناشر: هجرت، محقق/ مصحح: فیض الاسلام، ص185، خطبه 556

«إِنَّهُ لَيْسَ لِأَنْفُسِكُمْ ثَمَنٌ إِلَّا الْجَنَّةَ» خدا عمری که به تو داد عمرت را می خواهی مصرف کنی تجارت عمر، تنها چیزی که بهاء، سود و ربح عمر هست بهشت است. «فَلَا تَبِيعُوهَا إِلَّا بِهَا» سرمایه عمرت را به غیر از بهشت به هیچ کس نفروش خیلی جالب است «لَيْسَ لِأَنْفُسِكُمْ ثَمَنٌ إِلَّا الْجَنَّةَ» برای عمر و جان تان جز بهشت هیچ بهائی ندارد یعنی به هر چه بخواهی بفروشی خسارت دیدی!

جمع کردن اموال، رسیدن به مقام، فخر فروشی، اذیت دیگران هر کاری بکنی جز ضرر چیزی نداری مگر این که از این عمر بهشت تحصیل کنی «فَلَا تَبِيعُوهَا إِلَّا بِهَا» ای انسان سرمایه عمرت را نفروش مگر به بهشت.

 نکته دیگری که در این جا هست دقت کنیم امیر المؤمنین می فرماید دنیا «مَتْجَرُ أَوْلِيَاءِ اللَّهِ» محل تجارت اولیاء خداست در حقیقت خوب نگاه کنیم هم فروشنده و هم خریدار خداست.

(مَنْ ذَا الَّذِي يقْرِضُ اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا فَيضَاعِفَهُ لَهُ أَضْعَافًا كَثِيرَةً وَاللَّهُ يقْبِضُ وَيبْسُطُ وَإِلَيهِ تُرْجَعُونَ)

کيست که به خدا «قرض الحسنه ‌اي» دهد، (و از اموالي که خدا به او بخشيده، انفاق کند،) تا آن را براي او، چندين برابر کند؟ و خداوند است (که روزي بندگان را) محدود يا گسترده مي‌ سازد؛ (و انفاق، هرگز باعث کمبود روزي آنها نمي ‌شود). و به سوي او باز مي‌ گرديد (و پاداش خود را خواهيد گرفت).

سوره بقره (2): آیه 245

خدا نعمت به ما داده است عمر، ثروت، پدر، مادر و فرزند همه این ها سرمایه هایی هست که خدا به ما داده است بعد خدا می گوید از ما می خواهد قرض کند مگر من مشتریت هستم همین نعمتی که به تو دادم خودم مشتریت هستم. (مَنْ ذَا الَّذِي يقْرِضُ اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا فَيضَاعِفَهُ لَهُ أَضْعَافًا كَثِيرَةً) ولذا باید دقت کنیم در سوره توبه آیه 111 نکته خیلی ظریفی دارد

(إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيقْتُلُونَ وَيقْتَلُونَ وَعْدًا عَلَيهِ حَقًّا فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ وَالْقُرْآنِ وَمَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيعِكُمُ الَّذِي بَايعْتُمْ بِهِ وَذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ)

خداوند از مؤمنان، جانها و اموالشان را خريداري کرده، که (در برابرش) بهشت براي آنان باشد؛ (به اين گونه که:) در راه خدا پيکار مي ‌کنند، مي‌ کشند و کشته مي‌ شوند؛ اين وعده حقي است بر او، که در تورات و انجيل و قرآن ذکر فرموده؛ و چه کسي از خدا به عهدش وفادارتر است؟! اکنون بشارت باد بر شما، به داد و ستدي که با خدا کرده ‌ايد؛ و اين است آن پيروزي بزرگ!

سوره توبه (9): آیه 111

خدا می گوید عمر و جانی که به تو دادم از تو می خرم؛ خیلی عجیب است یعنی خدای به این مهربانی، رئوفی و بزرگی (إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ) می گوید هم عمر و هم ثروتت را خریدارم.

 اگر خدا می گوید می خرم چه به تو می دهم؟ (بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ) در برابر این عمر و اموالت می خرم بهشت به تو می دهم. بعد می گوید آن های که (يقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيقْتُلُونَ وَيقْتَلُونَ وَعْدًا عَلَيهِ حَقًّا فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ)

 نکته بعدی در این جا، در لیلة المبیت در سوره بقره آن جا هم نکته خوبی در رابطه با تجارت دارد

(وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ)

بعضي از مردم (با ايمان و فداکار، همچون علي (ع) در «ليلة المبيت» به هنگام خفتن در جايگاه پيغمبر (صلی الله علیه واله وسلم)، جان خود را به خاطر خشنودي خدا مي‌ فروشند؛ و خداوند نسبت به بندگان مهربان است.

سوره بقره (2): آ‌یه 207

در سوره توبه آیه 111 می گوید (إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ) خدا می گوید من خریدارم در آیه 207 بقره خدا از یک بنده ای نام می برد که فروشنده هست (وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يشْرِي نَفْسَهُ) بعضی از مردم نفس و سرمایه عمرشان را می فروشند، می فروشند بهاء و قیمتش چه است؟ (ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ) برای به دست آوردن رضایت خدا.

فروشنده چه کسی است؟ غیر از امیر المؤمنین هیچ احدی نیست که در لیلة المبیت جای پیغمبر خوابید رسول گرامی (صلی الله علیه و آله و سلم) از شر مشرکین «قریش» نجات پیدا کرد امیر المؤمنین جای پیغمبر خوابید عرضه داشت یا رسول الله اگر من این جا بخوابم ولو کشته هم بشوم شما به سلامت به مقصد میرسی و سالم می مانی؟ حضرت فرمود بله!

ولذا حضرت امیر (سلام الله علیه) خوابید تا صبح به قدری سنگ زدند در اثر برخورد سنگ به بدنش تا صبح تمام این سنگ ها را تحمل کرد با این کار خدا می گوید نفس، عمر و جان عزیزش را به خدا فروخت در برابرش از خدا چه گرفت؟ (مَرْضَاتِ اللَّهِ)

باز خدای عالم در سوره صف نکته خیلی زیبایی دارد:

(يا أَيهَا الَّذِينَ آمَنُوا هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَى تِجَارَةٍ تُنْجِيكُمْ مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ * تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَتُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ ذَلِكُمْ خَيرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ)

اي کساني که ايمان آورده ‌ايد! آيا شما را به تجارتي راهنمائي کنم که شما را از عذاب دردناک رهايي مي ‌بخشد؟! به خدا و رسولش ايمان بياوريد و با اموال و جانهايتان در راه خدا جهاد کنيد؛ اين براي شما (از هر چيز) بهتر است اگر بدانيد!

سوره صف (61): آیات 10 و 11

آی مؤمنین به شما راهنمایی کنم به تجارتی که نتیجه آن تجارت این هست که از عذاب خدا نجات پیدا می کنید (تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَتُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ)

همچنین در سوره قصص:

(وَابْتَغِ فِيمَا آتَاكَ اللَّهُ الدَّارَ الْآخِرَةَ وَلَا تَنْسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيا وَأَحْسِنْ كَمَا أَحْسَنَ اللَّهُ إِلَيكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِي الْأَرْضِ إِنَّ اللَّهَ لَا يحِبُّ الْمُفْسِدِينَ)

و در آنچه خدا به تو داده، سراي آخرت را بطلب؛ و بهره ‌ات را از دنيا فراموش مکن؛ و همان‌ گونه که خدا به تو نيکي کرده نيکي کن؛ و هرگز در زمين در جستجوي فساد مباش، که خدا مفسدان را دوست ندارد!

سوره قصص (28): آیه 77

آن چه که خدای عالم از این عمر و سرمایه به تو داده جز دار آخرت چیز دیگری با این تحصیل نکن آن چه خدا به تو داده (الدَّارَ الْآخِرَةَ) این دنیا زود گذر است با فقر زندگی کنی هم می گذرد با ثروت هم زندگی کنی می گذرد. با خوشی و خوشحالی زندگی کنی می گذرد با ناراحتی و غصه هم زندگی کنی می گذرد.

ولی آخرت این طوری نیست اگر چنان چه این جا خوشی و ناخوشی به دست تو بود آن جا هم به دست تو باشد آن جا تو هیچ کاره هستی؛ هر چه هست آن جا همه چیز دست خدای عالم است خدای عالم هم با توجه به آن چه که در دنیا انجام دادیم با ما رفتار می کند یعنی آن جا جز نتیجه اعمال ما چیز دیگری نیست.

لذا یک تاجر باهوش، زرنگ و عاقل تلاش می کند در زندگی روزانه و شبانه اش برنامه ریزی کند و تمام کارش را در مسیری که خدای عالم امر فرموده قرار بدهد. آن چه که می تواند به اعمال ما ارزش بدهد نیت و اخلاص است.

ان شاء‌ الله اگر عزیزمان فراموش نکنند یادآوری کنند احادیث اخلاص را برای عزیزان بیننده بخوانم که واقعاً آدم وحشت می کند. اخلاص چه گوهر گرانبهایی است که در روایت دارد:

«الْإِخْلَاصُ سِرٌّ مِنْ أَسْرَارِي اسْتَوْدَعْتُهُ قَلْبَ مَنْ أَحْبَبْتُ مِنْ عِبَادِي.»

نام كتاب: منية المريد؛ نويسنده: شهيد ثانى، زين الدين بن على‏ (تاريخ وفات مؤلف: 966 ق‏)، محقق / مصحح: مختارى، رضا، ناشر: مكتب الإعلام الإسلامي‏، قم: 1409ق، ص133

اخلاص سِرّی از اسرار من هست و نمی دهم مگر به عبدی که دوستش دارم اگر در این دنیا، این سرمایه با اخلاص عجین شد قطعاً سود بردیم یعنی تلاش خوردن ما، خوابیدن ما،‌ راه رفتن ما و تمام زندگی های ما خالص برای او باشد. اگر این شد تمام زندگی مان عبادت می شود و اگر نه می خوریم برای این که لذت ببریم و سیر بشویم. می خوابیم برای این که استراحتی کرده باشیم. سر کار می رویم برای این که حقوقی سر ماه بگیریم این بدبختی و بیچارگی هست.

فردای قیامت نتیجه این کارها را وقتی می بینیم آن جا دو دستی به سرمان می زنیم

(أَنْ تَقُولَ نَفْسٌ يا حَسْرَتَا عَلَى مَا فَرَّطْتُ فِي جَنْبِ اللَّهِ وَإِنْ كُنْتُ لَمِنَ السَّاخِرِينَ)

(اين دستورها براي آن است که) مبادا کسي روز قيامت بگويد: «افسوس بر من از کوتاهي هايي که در اطاعت فرمان خدا کردم و از مسخره‌ کنندگان (آيات او) بودم!»

سوره زمر (39): آیه 56

خدایا چقدر غفلت کردم در این سرمایه ای که به من داده بودی و خودت هم مشتری بودی به جای این که به تو بفروشم به شیطان فروختم نتیجه اش این که دارم در آتش جهنم عذاب می کشم!

مجری:

تشکر می کنم الحمد لله کلام، کلام تأثیر گذار و دلنشینی است دل مان نمی آید این سخنان را قطع بکنیم. يك فاصله بگیریم و بر گردیم در خدمت شما هستیم.

(میان برنامه)

مجری:

عرض سلام مجدد خدمت همه شما بینندگان عزیز و ارجمند شبکه جهانی حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف). الحمدلله این توفیق را داریم با برنامه اخلاق علوی و سیره مهدوی در خدمت شما هستیم. و افتخار داریم در محضر حضرت استاد آیت الله دکتر حسینی قزوینی هستیم.

همان طور که همراه ما بودید مشاهده کردید از بیانات حضرت استاد استفاده کردیم نکات بسیار لطیفی نسبت به این که، این دنیا چگونه ممکن است محل تجارت بشود؟ سرمایه عزیزی که در اختیار ما قرار گرفته این عمری که در اختیار هر انسانی هست به چه صورت دارد آن را صرف می کند، این سرمایه گذاری را با چه کالایی دارد معاوضه می کند و سود این تجارت چه هست؟

این ها را از کلمات حضرت استاد استفاده کردیم و شنیدیم اما استاد یک پیوندی حضرتعالی چند جا بین این کلمات آقا امیر المؤمنین و آیات قرآن برقرار کردید خصوصاً اگر بخواهیم واژه تجارت را در قرآن بیشتر بررسی بکنیم ممنون می شوم اگر راجع به این قضیه هم توضیح بفرمایید.

ü      واژه تجارت در قرآن

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

یکی از شاخص ترین آیه ای که واژه تجارت را آورده تحت عنوان تجارت بدون ضرر و ورشکستگی چون معمولاً در دنیا افراد تجارت می کنند بعضی وقت ها نه تنها سود نمی کنند بلکه کل سرمایه را هم از دست می دهند قرآن در سوره فاطر تعبیر خیلی زیبایی دارد می گوید:

(إِنَّ الَّذِينَ يتْلُونَ كِتَابَ اللَّهِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَأَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلَانِيةً يرْجُونَ تِجَارَةً لَنْ تَبُورَ)

کساني که کتاب الهي را تلاوت مي‌ کنند و نماز را بر پا مي ‌دارند و از آنچه به آنان روزي داده ‌ايم پنهان و آشکار انفاق مي‌ کنند، تجارتي (پرسود و) بي‌ زيان و خالي از کساد را اميد دارند.

سوره فاطر (35): آیه 29

(لَنْ تَبُورَ) یعنی نه کسادی و نه ورشکستگی دارد، کسی سرمایه ای می گذارد مشتری نیست بازارش کساد است (تَبُور) به معنای کسادی، ورشکستگی و نابودی است می گوید اگر با خدا معامله کردی این تجارت تو اولاً کسادی ندارد یعنی خدا، ملائکه، انبیاء و اولیاء مشتری هستند دوست دارند که مؤمن کارهای خوب بکند.

روایت داریم رسول اکرم از دیدن اعمال خوب بنده خوشحال می شود ظاهراً «ابو بصیر» روایت امام صادق (سلام الله علیه) نقل می‌کند می گوید:

«لَا تُؤْذُوا رَسُولَ اللَّه‏»

پیغمبر را اذیت نکنید. فرمود آقا جان در زمان پیغمبر نبودیم چطور؟ گفت اعمال خوبی که انجام می دهید رسول اکرم از دیدن اعمال خوب شما خوشحال می شود. اعمال بدی که انجام می دهید رسول اکرم محزون و ناراحت می شود قلبش می شکند. ولذا با گناهان تان پیغمبر را نیازارید. پس در این جا خدا همیشه مشتری است انبیاء، اولیاء و ملائکه مشتری هستند.

ملائکه لذت می برد از این که اعمال خوب بنده را بالا ببرد پس معامله با خدا همیشه مشتری بالای سرش است (لَنْ تَبُورَ) معامله با خدا ورشکستگی ندارد؛ یعنی هرگز در آن جا ورشکستگی نیست. خدای عالم «إنّ اللهَ حَفیظ» تمام اعمال شما را حفظ می کند فردای قیامت نتیجه اعمال شما را به شما می دهد ورشکسته هم نمی شوید. (يرْجُونَ تِجَارَةً لَنْ تَبُورَ)

 در رابطه با سه نکته ای که در این آیه مقداری توضیح بدهم. (يتْلُونَ كِتَابَ اللَّهِ) اولین کاری که مؤمن بخواهد انجام بدهد تجارت بدون کساد و ورشکستگی هست تلاوت قرآن است.

 در روایت داریم انسان حداقل در شبانه روز پنجاه آیه قرآن بخواند از این کمتر نشود. یعنی مؤمنی که کمتر از پنجاه آیه در شبانه روز قرآن می خواند چه بسا فردای قیامت همین قرآن از دست او شکایت کند.

این همه وقت مان تلف می شود با دیدن بعضی از سریال های که همه اش تصورات و خیال هست الان هم بعضی از سریال های می بینیم که مسائل اخلاقی خیلی رعایت نمی شود. به جای این چند صفحه ای قرآن بخوانیم. به دوستان توصیه می کنم این توصیه ای است که بعضی از اولیاء خدا به حقیر کردند.

شب های تلاش کنید سوره مریم را با حضور بخوانید بعد از پایان از خدا بخواهید به آبروی آن انبیاء و اولیائی که در این آیه خدا نام برده گناهان تان را ببخشد و حاجت تان بدهد هر حاجتی دارید فرج آقا امام زمان را بخواهید سوره مریم خیلی در زندگی اثرات خوبی دارد. صبح بعد از نماز صبح سوره یس به نیت حضرت نرجس خاتون مادر حضرت مهدی (ارواحنا لتراب مقدمه الفداء) بخوانید.

هم زیارت آل یاسین هم سوره یس بخوانید اگر در لا به لای روز سوره انا فتحنا را بتوانید بخوانید خیلی خوب است. سوره یا ایها المزمل برای گشایش در کارهای دنیوی بیداد می کند.

 پس اولین چیزی که در این تجارت بدون کساد و ورشکستگی داریم خواندن قرآن است. نکته دوم (وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ) اقامه نماز، (وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ) یعنی به پا داشتن نماز نه نماز خواندن!

«صلوا» نمی گوید (يقِيمُونَ الصَّلَاةَ) یعنی شما با نمازتان هم خود سازی کنید هم دیگر سازی کنید. وقتی نماز می خوانید این نمازی که:

(إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ)

که نماز (انسان را) از زشتيها و گناه باز مي ‌دارد،

سوره عنکبوت (29): آیه 45

نمازی که از هرگونه گناه انسان را محفوظ می دارد نماز می خوانم غیبت هم می کنم نماز می خوانیم نستجیر بالله دروغ هم می گوییم. نماز می خوانیم دیگران را اذیت می کنیم پس معلوم می شود این نماز نیست نماز را اصلاح کنیم.

 مرحوم «نخودکی (رضوان الله تعالی علیه)» از اولیاء خدا هست کرامات خیلی زیادی از این بزرگوار نقل شده است. ایشان می گوید به هر کجا رسیدم در اثر نماز و حضور قلب در نماز بود.

ولذا نماز نماد ارتباط مستقیم بنده با خالق است تلاش و تمرین کنیم اول ترجمه ظاهری آیات را (الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ) همه حمدها مال خداست (بسم الله الرحمن الرحیم) به نام خدا؛ تلاش کنیم نسبت به معارف نماز بسم الله الرحمن الرحیم تمام عالم هستی نشانه خداست هر چه در عالم هستی خوبی هست مال اوست.

پس همه خوبی ها مال اوست همه حمدها هم مال اوست شما اگر چنان چه فرض از کنار یک نقشه ای خیلی زیبا می گذرید یا یک تصویری از بزرگی کشیدند یک صحنه زیبایی از گل و بلبل می بینید شروع می کنید نقاش را تعریف و تمجید کردن؛ نه نقاش را دیدی و نه از این تعریفت سودی حاصلت می شود.

کنار خیابان تصویر خیلی زیبایی می بینید شروع به تعریف از نقاش می کنید به به چه کشیدی؟ این نقاش را داری تعریف می کنی ولی نقاش هر چه دارد از او دارد. در حقیقت داری از خدا تعریف می کنی خدا را مدح و ثناء می کنی همان طوری که نقاش را تعریف می کنی و هیچ سودی انتظار نداری از این به تو برسد در تمجید هم خدا می گویی همه حمدها مال اوست چون همه کمالات مال اوست.

(الرحمن) تمام وجود عالم هستی از اوست (الرحیم) کمال عالم هستی از اوست یواش یواش انسان می تواند بالا برود. نمی خواهم خیلی زیاد روی معارف حمد صحبت کنم ولی توصیه می کنم دوستان کتاب «اسرار الصلاة، سر الصلاة، الآداب الصلاة» حضرت «امام» را مطالعه کنند چیزهای خوبی گیر آدم می آید.

تلاش کنید «آداب الصلاة امام» را از سایت «خمینی دات آی آر» بگیرید در موبایل تان داشته باشید روزی چهار، پنج صفحه مطالعه کنید ببینید نمازتان چه حالی پیدا می کند.

 پس دومین چیزی که در این آیه هست در تجارتی که هیچ ورشکستگی ندارد و تجارتی است که هیچ کسادی ندارد همه مشتریش هستند عبارت از نماز است.

در روایت داریم اگر بدانی راست و چپت چه کسانی هستند حواست را جمع می کنی؛ در قسمت راستت آنی که اعمال خوب را می نویسند. سمت چپت هم آنی است که اعمال بد را می نویسد. در روایت داریم ملائمه می گویند ای بنده اگر بدانی با چه کسی حرف می زنی، چه کسی دارد تو را می شنود حواست را جمع می کنی حواس پرتی هم پیدا نمی کردی

نکته سوم انفاق پنهان و آشکار است (وَأَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلَانِيةً)؛ از آن چه که ما داده ایم هم علن در علن از این‌ها استفاده می‌کنند می‌آید چهار تا خانواده یتیم و بی سرپرست را کمک می‌کند. کسی که بیمار و مریض است توانای رفتن دکتر ندارد، توانایی خریدن دارو ندارد کمکش می‌کند.

یا کسی مستأجر است الان با این وضع نا بسانی که مواجه شدیم خدا به حق حضرت زهرا (سلام الله علیها) این نابسامانی و گرانی را از ما بر دارد و آن‌های که عامل این گرانی شدند به حق حضرت زهرا این‌ها را نابود کند. یقینا این‌ها قابل اصلاح نیستند.

این روزها به خود ما هم بارها مراجعه می‌کنند با این وضع گرانی و اجاره بهایی سنگین مردم دارند با سختی و مصیبت دارند زندگی می‌کنند شما که امکانات داری پول را که با خودت در قبر نمی‌خواهی ببری به آدم‌های نیازمند بده، پیش پول ده تا خانه کسانی که مستأجر هستند بده. یا اجازه منزل ده نفر را بده.

یا طرف وام گرفته ندارد قسطش را پرداخت کند، فردا باید گوشه زندان برود تو که الحمدلله داری به این طور افراد کمک کن.

همین چند شب قبل بود یک اقایی می‌گفت چهارده پانزده سال در زندان بودم و گمان می‌کردم تا آخر عمر هم در زندان باشم. یکی از اقایان مداح پول جمع کرده بود ایشان و امثال ایشان را آزاد کرد. چقدر کار خوب کرد. چه اشکال دارد ما هم در عمرمان یک نفر، دو نفر سه نفر کمتر و یا بیشتر از کسانی که به خاطر مالی گرفتار زندان شدند این‌ها را آزاد کنیم.

همچنین انفاق‌های سری این خیلی مهم است، ببینید حضرت امیر (سلام الله علیه) در دل شب و در تاریکی شب آذوقه خرما، نان و غیره به دوش می‌گیرد به منزل ایتام، بی سرپرست‌ها و فقرا می‌برد. هیچ کسی هم نشناخت که ایشان چه کسی است برای ما غذا می‌آورد. حضرت (سلام الله علیه) که شهید شد تازه متوجه شدند کسی که هر شب غذا می‌آورد و جلوی در این‌ها می‌گذاشت حضرت امیر(سلام الله علیه) بود.

امام سجاد(سلام الله علیه) را وقتی داشتند غسل می‌دادند اضافه بر این که دست مبارک شان در اثر زنجیر اسارتی که بسته بودند زخم شده بود و اثر زخم بود. دیدند در کتف حضرت آثار زخم است. از آقا امام باقر (سلام الله علیه) پرسیدند آقا جان کتف حضرت هم آسیب دیده است آن‌جا را که زنجیر نسبته بودند.

حضرت فرمود شب‌ها پدرم آذوقه‌ای به دوش می‌گرفت و به خانه فقرا می‌برد، بدون این که ایشان را بشناسند تحویل می‌داد.

لذا سومین ملاک (تِجَارَةً لَنْ تَبُورَ) است. تجارتی که ورشکستگی ندارد. تجارتی که بازارش همیشه داغ است کسادی ندارد، تجارتی که اصلا نابود نمی‌شود انفاق سری و انفاق علانیتی است.

در آیه این سه ویژگی یعنی ابتدا تلاوت قرآن، دوم اقامه نماز و سوم انفاق سری و آشکار این‌ها تجارتی هستند که خدای عالم می‌فرماید (لَنْ تَبُورَ)

مجری:

ریسک ندارد

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

اصلا و ابدا

مجری:

سود سرشار

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

بله یعنی دو سر سود است.

سوره صف را که اشاره کردیم من دیگر توضیح ندادم

) يا أَيهَا الَّذِينَ آمَنُوا هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَى تِجَارَةٍ تُنْجِيكُمْ مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ)

اي کساني که ايمان آورده‌ايد! آيا شما را به تجارتي راهنمائي کنم که شما را از عذاب دردناک رهايي مي‌بخشد؟!

سوره صف (61): آيه 10

جان را خدا به ما داده است، روح داده است، چشم داده است، دست داده است، ثروت به ما داده است، ولی با همه این ها می گوید ای مؤمن (هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَى تِجَارَةٍ) نمی خواهی من یک راه تجارتی به شما یاد بدهم!

 در فضای مجازی خیلی ها هستند که بساطی پهن کردند، وبلاگ و کانالی گذاشتند، برای آموزش تجارت، خداوند هم در قرآن دارد آموزش تجارت می دهد، (يا أَيهَا الَّذِينَ آمَنُوا هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَى تِجَارَةٍ)، آیا من شما را به تجارتی راهنمایی کنم؟ (تُنْجِيكُمْ مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ) اولین سود این تجارت این است که شما را از عذاب دردناک نجات می دهد، آن چیست؟

(تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَتُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ ذَلِكُمْ خَيرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ)

به خدا و رسولش ايمان بياوريد و با اموال و جانهايتان در راه خدا جهاد کنيد؛ اين براي شما (از هر چيز) بهتر است اگر بدانيد!

سوره صف (61): آیه 11

ایمان به خدا و ایمان به پیامبر (صلی الله علیه واله وسلم) ان شاء الله که در ما هست اگر بتوانیم این ها را تا آخر نگهداریم. (وَتُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ) و جهاد کنید در راه خدا هم با اموال تان و هم با جان های تان.

 جهاد به نفس خیلی راحت است، البته معمولا زمانی که اسم جهاد می آید ما می گوییم یعنی این که ما به جبهه برویم و مقابل دشمن و حریف بجنگیم و آن جا شهید بشویم این را می گوییم جهادر؛ ولی ما اولا یک جهاد اصغر داریم یک جهاد اکبر داریم، این را وقتی نبی مکرم از یکی از غزوات برگشتند فرمودند:

«عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ النَّوْفَلِيِّ عَنِ السَّكُونِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ  (سلام الله علیه) أَنَّ النَّبِيَّ ص بَعَثَ بِسَرِيَّةٍ فَلَمَّا رَجَعُوا قَالَ مَرْحَباً بِقَوْمٍ قَضَوُا الْجِهَادَ الْأَصْغَرَ وَ بَقِيَ الْجِهَادُ الْأَكْبَرُ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه واله وسلم) وَ مَا الْجِهَادُ الْأَكْبَرُ قَالَ جِهَادُ النَّفْسِ.»

الكافي (ط - الإسلامية)؛ نویسنده: كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، محقق/ مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد، ناشر: دار الكتب الاسلامیة، ج5، ص12، ح3

خوشا به حال آن بندگانی که از جهاد اصغر برگشتند و به جهاد اکبر توصیه می کنم، عرض کردند یا رسول الله این جبهه ای که رفتیم و کلی زخمی و شهید دادیم این جهاد اصغر است؟ فرمود بله. عرض کردند که جهاد اکبر چیست؟ فرمودند جهاد اکبر مبارزه با نفس است.

«أَعْدَى عَدُوِّكَ نَفْسُكَ الَّتِي بَيْنَ جَنْبَيْكَ»

بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بيروت)؛ نویسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ناشر: دار إحياء التراث العربي، محقق/ مصحح: جمعی از محققان، ج67، ص64

دشمن ترین دشمن شما شیطان است، و سخت ترین مبارزه و جهاد هم عبارت است از همین مبارزه با نفس و شیطان و جهاد با وسوسه های خناس است.

ü      جهاد با اموال مقدم بر جهاد با نفس و جهاد با جان است

 نکته جالبش  این است که می گوید (وَتُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِكُمْ) در قرآن آیات متعددی آمده است که (وَالّذین جاهدوا بِأَمْوَالِهِمْ وَانفُسِهِم) جهاد با مال را از جهاد با نفس خداوند پیشی داده است.

جهاد با نفس انسان تبلیغاتی در تلویزیون می بیند کسانی که شهید می شوند، عاشقانه به جبهه می رود و شهید می شود؛ ولی از مال گذشتن خیلی سخت است، ولذا قرآن هر کجا جهاد را ‌آورده است، جهاد اموال را مقدم بر جهاد انفس قرار داده است!

لذا اگر ما توانستیم در جهاد مالی موفق بشویم در جهاد نفس هم موفق خواهیم شد. اگر در جهاد اموال موفق نشدیم و بخل ورزیدیم اموال مان را انباشته کردیم و به زن و بچه مان سخت گرفتیم با این که سرمایه و امکانات داریم، حاضر نشدیم از این امکانات مان رفاه زن و بچه مان را فراهم کنیم.

 برای بچه های مان نتوانستیم از این اموال مان استفاده کنیم، برادر، خواهر، پدر، منسوبین، صله رحم نکردیم، به فقرا رسیدگی نکردیم این می شود عدم جهاد با اموال، سخت هم است، خیلی سخت است.

 زحمت کشیده است شبانه روز و با عرق پیشانی اموال تهیه کرده است، زمستان و تابستان زحمت کشیده است پول تهیه کرده است، از این پول گذشتن خیلی سخت است.

 لذا خدای عالم در آیات متعدد می فرماید جهاد با اموال مقدم بر جهاد با نفس و جهاد با جان است، ولذا در این جا هم مطالب زیادی است.

جهاد با مال و جان در حقیقت بعضی از بزرگان گفتند که حکم همان اسفار اربعه را دارد، که در سیر و سلوک و عرفان یک اسفار اربعه ای دارند.

سفر اول: سفر من الخلق الی الحق؛ مسافرت از مردم تا خدا

سفر دوم: سفر بالحق فی الحق؛ مسافرت با خدا دربارهٔ خدا

سفر سوم: سفر من الحق الی الخلق بالحق؛ مسافرت از خدا تا مردم با خدا

سفر چهارم: سفر فی الخلق بالحق؛ مسافرت درمیان مردم با خدا

 همه این ها در جهاد با مال و در جهاد با نفس کاملا می شود ترسیم کرد. در این جا سفر اول که سفر من الخلق الی الحق که سفر از خلق به سوی حق، یعنی انسان بتواند با مبارزه با نفس از این خلق نفسی به طرف حق برود، بریدن از غیر خدا و وصل به خدای عالم.

 در این جا مشخص است گام اولی که یک سالک و یک عارف و یک بنده خدا می خواهد بردارد برداشتن موانع و تعلقات دنیوی است. مال و ثروت نماد تعلقات بیرونی است، حجاب های ظلمانی در حقیقت نماد تعلقات درونی ما است.

 انسان عارف و سالک در سفر اول با انفاق و گذشتن از مال بند علایق مادی خودش را از بین می برد و از کثرت خلقی به سوی وحدت حقی حرکت می کند. گرچه از این به موت اصغر تعبیر می کنند؛ یعنی همه آنچه که در دستش است این ها را امانت خدا می داند. امانت خدا را هم در آن مسیری که خدا امر کرده است قرار می دهد.

 سفر دوم: سفر فی الحق بالحق، سیر در حق با حق که همان فناء بالله است. در این جا در حقیقت پس از گذشتن از تعلقات مادی و مالی نوبت می رسد به گذشتن از تعلقات نفسی و انیت و انانیت.

 در حقیقت انسان آن وابستگی هایی که دارد می گوید مال من، خانه من، ماشین من، همسر من، فرزند من، این من ها را کنار بگذارد چون هرچه هست برای اوست، خودش هم برای اوست است زن هم برای اوست، او داده است، فرزند را او داده است، ثروت را او داده است، و این در حقیقت یک نوعی گذشتن از منیت است و همه را جلوه حق دیدن است.

 به قول شاعر می گوید:

میان عاشق و معشوق هیچ حائل نیست   تو خود حجاب خودی حافظ از میان برخیز!

سفر سوم؛ من الحق الی خلق بالحق؛ از حق به سوی خلق با حق، در حقیقت یک مقام رسالت عامه نه آن رسالتی که انبیاء دارند. در حقیقت انطباق با آیه (تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ) و آغاز فی سبیل الله است.

 یعنی در حقیقت انسان وقتی انیت و انانیت را کنار گذاشت و همه را جلوه حق دید

به دریا بنگرم دریا تو بینم * به صحرا بنگرم صحرا تو بینم

به هر جا بنگرم کوه و در و دشت * نشان از صنع زیبای تو بینم

مردان خدا پرده پندار دریدند * یعنی همه جا غیر خدا هیچ ندیدند!

این حالت که پیدا شد تلاش می کند برای دستگیری بندگان خدا برای رسیدن به آن جا، سیر من الحق الی خلق بالحق، یعنی با این چشمی که خدا با او داده است و باز کرده است تلاش می کند چشم دیگران را باز کند.

 سفر چهارم از اسفار اربعه؛ سفر فی الخلق بالحق است. وقتی که چشمش باز شد شروع می کند به نشر معارف دینی و نشر شریعت؛ یعنی در حقیقت (تُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ) در تمام محور ها، مالا و نفسا برای رساندن بندگان دیگر خدا به آن مراحل، من خواستم این را هم خدمت عزیزان عرض کرده باشم و شاید برای بعضی ها یک مقداری سنگین بود، شاید بعضی از بینندگان عزیز ما بتوانند استفاده کنند، خواستم که این هم ناگفته نماند!

مجری:

خیلی ممنون و متشکر از فرمایشات گهربار تان استفاده کردیم، در خدمت آقای بهادری از کرج هستیم، سلام علیکم ورحمة الله.

ü      تماس بینندگان برنامه

بیننده: آقای بهادری از کرج – شیعه)

علیکم السلام ورحمة الله عرض سلام و شب بخیر دارم خدمت حضرت آیت الله دکتر حسینی قزوینی و همچنین مجری محترم اقای مرعشی دو سید بزرگوار. طبق احادیث فراوانی که رسول مکرم اسلام (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند:

(قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى)

گو: «من هيچ پاداشي از شما بر رسالتم درخواست نمي‌کنم جز دوست‌داشتن نزديکانم [= اهل بيتم‌]

سوره شوری (42): آیه 23

که خداوند فرمود: ای پیامبر به مردم بگو به جای تحمل این همه سختی ها و مشقت ها از شما فقط محبت نزدیکانم را میخواهم، اگر هم ذکر بشود که پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) چقدر سختی های فراوانی کشیدند که فرمودند:

«مَا أُوذِيَ نَبِيٌّ مِثْلَ مَا أُوذِيت‏»

مناقب آل أبي طالب عليهم السلام (لابن شهرآشوب)؛ نویسنده: ابن شهر آشوب مازندرانى، محمد بن على، محقق / مصحح: ندارد ناشر: علامه، ج3، ص247

از همه این ها بگذریم، با این که حضرت بار ها فرمودند:

«إِنِّي‏ تَارِكٌ‏ فِيكُمُ‏ الثَّقَلَيْنِ‏ كِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِي أَهْلَ بَيْتِي وَ إِنَّهُمَا لَنْ يَفْتَرِقَا حَتَّى يَرِدَا عَلَيَّ الْحَوْضَ مَا إِنْ تَمَسَّكْتُمْ بِهِمَا لَمْ تَضِلُّوا»

بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بيروت)؛ نویسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ناشر: دار إحياء التراث العربي، محقق/ مصحح: جمعی از محققان، ج2، ص226

«قال رسول اللَّهِ صلى اللَّهُ عليه وسلم إني تَارِكٌ فِيكُمُ الثَّقَلَيْنِ من بَعْدِي كِتَابَ اللَّهِ عز وجل وَعِتْرَتِي أَهْلَ بَيْتِي وَإِنَّهُمَا لَنْ يَتَفَرَّقَا حتى يَرِدَا عَلَيَّ الْحَوْضَ»

المعجم الكبير؛ اسم المؤلف: سليمان بن أحمد بن أيوب أبو القاسم الطبراني الوفاة: 360، دار النشر: مكتبة الزهراء - الموصل - 1404 - 1983، الطبعة: الثانية، تحقيق: حمدي بن عبدالمجيد السلفي، ج5، ص154، ح4922

واقعا صحابه چرا دنبال رفتار رسول خدا نرفتند؟ چرا به گفته های رسول مکرم اسلام عمل نکردند؟ فقط توجیه کردند و شروع کردند به جعل روایت آن هم از زمان معاویه شروع شد که این سیره بنی امیه بود در شهر مکه که ابن ابی الحدید در جلد 4، چه کسانی بودند؟ کسانی مثل «ابو هریره، عمروا ابن عاص، مغیرة ابن شعبه» این ها صحابی رسول خدا بودند که آقایان هم همه صحابه را عادل می دانند.

 از تابعین هم «عروة ابن زبیر» پسر خواهر عایشه، این ها این قدر حدیث جعل کردند بر ضد آقا امیرالمؤمنین که معاویه را راضی کنند، یک حرکت فرهنگی دیگری که معاویه انجام داد این بود که نشر احادیث جعلی به وسیله ابزار ها و بلندگوهای تبلیغاتی که در اختیار داشتند بخصوص امام جمعه ها که همه را بر ضد علی ابن ابی طالب نشر می دادند، دستور العمل لعن امیرالمؤمنین بر بالای منابر و قنوت های نماز جمعه!

حضرت آقا! تا زمان بنی العباس ائمه چقدر مظلوم بودند، اصلا نپذیرفتن شهادت شیعیان، این تا چند قرن تا زمان بنی العباس ادامه داشت، یکی از بزرگان صحابه نقل می کند آقا موسی ابن جعفر (علیه السلام) یا آقا امام صادق (علیه السلام) بوده است که در یک محکمه ای آمد شهادت بدهد، یک حکمی که قاضی از قضات بنی العباس بود شهادت او را نپذیرفت، وقتی حضور این مرد بزرگ و زاهد و عالم را دید به احترام او بلند شد و او را تکریم کرد؛ اما وقتی که شهادت داد قاضی گفت من متأسفم نمی توانم شهادت شما را قبول کنم، عالم پرسید چرا؟ قاضی پاسخ داد «لانک رافضی»؛ چون تو رافضی هستی!

  جالب این است که این مرد بزرگ گریه کرد و قاضی گفت از این که من این نسبت را به شما دادم گریه می کنید؟ «نَسَبْتَنِي إِلَى قَوْمٍ أَخَافُ أَنْ لَا أَكُونَ مِنْهُمْ» این مرد بزرگ گفت تو مرا نسبت به قومی دادی که می ترسم از آن ها نباشم.

 یک کار دیگری که بنی امیه کرد پولی بود که از بیت المال مسلمین گرفتند، بنی امیه پول های فراوانی به جیب های جاعلین حدیث وارد کردند، کسانی که در فضیلت عثمان حدیث جعل کردند.

 ابن ابی الحدید می گوید این قدر احادیث در فضیلت آقای عثمان جعل کردند که خود معاویه گفت دیگر کافی است، حالا برای خلیفه اول و دوم نقل کنید در جلد 11 آورده است که ابن انسه می گوید اکثر احادیث مجعول در زمان معاویه ساخته شده است برای سه خلیفه و دیگر صحابه جهت تقرب به معاویه، همین «ثمرة ابن جندب» صحابی بوده است، چهارصد هزار درهم پول معاویه به «ثمرة ابن جندب» داد که این آیه معروف

(وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ)

بعضي از مردم (با ايمان و فداکار، همچون علي (ع) در «ليلة المبيت» به هنگام خفتن در جايگاه پيغمبر ص)، جان خود را به خاطر خشنودي خدا مي‌فروشند؛ و خداوند نسبت به بندگان مهربان است.

سوره بقره (2): آیه 207

که درباره امام علی آمده است، معاویه گفت این در این فضیلت ابن ملجم مرادی آمده است.

 این ثمرة ابن جندب چه کسی بوده است؟ این شخص شراب فروش بوده است که شما خودتان می دانید  که به «قدامة ابن مظعون» شراب فروخت و آیه‏ منع شراب نازل شد و زیاد ابن ابیه این ثمره را به جای خودش در بصره گذاشت و حمام خون به راه انداخت.

 همین آقای ابو هریره هم که بیشتر احادیث جعلی از ایشان است این قدر در وصف معاویه و دیگر خلفاء حدیث گفت که معاویه او را والی مدینه کرد. یکی از احادیث جعلی ایشان این بود که خدا سه تا امین وحی قرار داده است، یکی من هستم یعنی معاویه، یکی جبرئیل و یکی هم پیامبر اسلام!

 من می خواهم بدانم واقعا این احادیثی که جعل کردند نباید این آقایان وهابی در این احادیث بنشینند تفکر کنند که این احادیث بر ضد اهل بیت رسول خدا بوده است، چرا فقط می گویند صحابه عادل هستند؟ چرا نسبت به اهل بیت پیامبر این تعصب را ندارند؟ ببخشید مصدع اوقات شدم یا علی مدد التماس دعا

مجری:

تشکر از تماس شما جناب آقای بهادری عزیز. تماس بعدی سرکار خانم فاتحی از اصفهان پشت خط هستند، سرکار خانم در خدمت تان هستیم.

بیننده: (خانم فاتحی از اصفهان – شیعه)

سلام علیکم، من یک سوالی داشتم، یکی از مولوی های سنی در فضای مجازی گفته است شیعه طعن به ابوبکر می‌زنند در حالی که پدر و مادر ابوبکر عمو و دختر برادر بودند، و این ها اجداد مادری امام صادق می شوند.

 در زیارت اربعین هم آمده است که حسین نوری در اصلاب شامخه و ارحام طیبه بوده است، و این شامل حضرت امام صادق هم می شود که در اصلاب شامخه و ارحام طیبه باشند. چطور طعن به حلال زادگی ابوبکر می زنند در حالی که مدعی هستند که امام صادق (علیه السلام) در ارحام طیبه و اصلاب شامخه بودند؟ ممنون می شوم که پاسخ این شبهه را بدهید که ما این را بزنیم تو گوش این وهابی هایی که در لباس اهل سنت هستند و جواب شان را بدهیم.

مجری:

سلامت باشید، همراه ما باشید پاسخ را از حضرت استاد خواهیم گرفت. فرصت محدودی داریم در پاسخ به این شبهه را بفرمایید.

ü      پاسخ بیننده پیرامون «وَلَدَنِي أَبُو بَكْرٍ مَرَّتَيْن»

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

اولا این قضیه

«وَ لَقَدْ وَلَدَنِي أَبُو بَكْرٍ مَرَّتَيْن‏»

كشف الغمة في معرفة الأئمة (ط - القديمة)؛ نویسنده: اربلى، على بن عيسى، محقق / مصحح: رسولى محلاتى، هاشم‏، ناشر: بنى هاشمى - تبريز، ج‏2 ؛ ص161

ما در منابع شیعه به هیچ وجه نداریم، اصلا و ابدا، و در کشف الغمه هم مرحوم اربلی از جنابذی نقل کرده است، جنابذی از علمای اهل سنت است، پس این چیزی نیست که در منابع ما آمده باشد، آن چیزی را آقایان می توانند علیه ما استدلال کنند که در منابع ما آمده باشد.

 در منابع آن ها هزاران مسئله آمده است همان طور که آقای بهادری هم گفتند، کارخانه حدیث سازی که معاویه راه انداخته بود این همه احادیث را ساخت، خدا علامه شرف الدین را بیامرزد کتابی دارد با عنوان «النص والاجتهاد» حدود 78 مورد مطالب خلاف قرآن و سنت که در دوران خلفاء و معاویه صورت گرفته است را آورده است. این هم یکی از آن ها است.

اضافه بر آن همین روایت هم که از جنابذی نقل شده است کاملا مرسل است و این هم که گفتند ام فروه بنت قاسم ابن محمد ابن ابی بکر است، این درست نیست و آنچه که در کتاب های خودشان است، مثل کتاب «أخبار الدول و آثار الأول في التاريخ» در جلد اول، ام فروه بنت قاسم ابن محمد ابن ابی سمره، محمد ابن ابی بکر نیست.

 ام فروه ای که دختر قاسم ابن محمد است، آن هم پسر ابو سمره است؛ پس از این جهت کاملا رد شده است.

این که بیایند بگویند جد امام صادق (علیه السلام) بوده است، اصلا این چنین قضیه ای که مادر امام صادق (علیه السلام) ام فروه باشد این ها خیالاتی است که آقایان برای خودشان ساختند.

 علاوه بر آن والارحام المطهره شامل رحم بلا واسطه می شود یعنی تمام بزرگان ما و بزرگان اهل سنت هم که اصلاب الشامخه کاملا مشخص است، و مراد از ارحام المطهره رحمی است که امام نطفه اش در آن رحم قرار گرفته است، نه رحم مادر مادر!

 این ها به هیچ وجه نبوده است، چون در میان مادران شان افراد غیر مؤمن هم زیاد بوده است، ولی آن چیزی که ما معتقد هستیم و اهل سنت هم معتقد هستند ائمه (علیهم السلام) و انبیاء از پدران پاک بودند و هرگز مشرک در پدران رسول اکرم تا حضرت آدم نبوده است.

 ولی از آن طرف به هیچ وجهی شیعه معتقد نیست که مادران رسول اکرم تا برسد به حضرت حوا همه مؤمن و متدین بودند، اینچنین قضیه ای را ما نداریم.

 همچنین خیلی از ائمه ما مثل حضرت مهدی (ارواحنا لتراب مقدمه فدا) و بعضی از ائمه دیگر مادران شان کنیز بودند، اسیر شدند؛ یعنی پدر و مادر کافر و مشرک و محارب بوده است، ما این چنین چیزی را به هیچ وجهی نداریم و این ها همه خیالاتی است که آقایان وهابی ها برای خودشان چیده اند.

مجری:

تشکر از محضرتان، خیلی استفاده کردیم و بهره بردیم، همچنین تشکر از عزیزانی که همراه مان بودند تا انتهای برنامه، برنامه خودشان برنامه اخلاق علوی و سیره مهدوی را مشاهده کردند، ان شاء الله موفق، مؤید و منصور باشید تا دیدار آینده خدانگهدار!