برنامه «اخلاق علوی و سیره مهدوی» 06 01 1405 (قسمت 143)

عنوان برنامه: کلمات و مناجات ائمه معصومین (علیهم السلام)

کلیدواژه: اخلاق علوی سیره مهدوی؛ حضرت امیر المؤمنین (سلام الله علیه)؛ حضرت امام حسین(سلام الله علیه)؛ حضرت امام سجاد(سلام الله علیه)؛ دعا؛ مناجات؛ مردم؛ خیابان؛ نیروهای مسلح؛ آمریکا؛ اسرائیل!

استاد: حضرت آیت الله حسینی قزوینی

مجری: حجت الاسلام والمسلمین مرعشی

مجری:

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيم‏، بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ، الْحَمْدُلِلَّه رَبّ العَالَمِینْ، وَصَلی الله عَلیٰ مُحَمّدٍ وَآلِه الطَاهِرین!

عرض سلام، ادب و احترام دارم خدمت همه شما بینندگان «شبکه جهانی حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف)»

الحمد لله این توفیق را داریم باز در شب جمعه ای دیگر با برنامه «اخلاق علوی و سیره مهدوی» در محضر شما بینندگان عزیز و ارجمند باشیم. برنامه ای که این توفیق را داریم از محضر حضرت استاد، حضرت آیت الله دکتر حسینی قزوینی ان شاء الله قرار است استفاده بکنیم و ان شاء الله بتوانیم نهایت بهره را هم از محضرشان ببریم.

همان طور مطلع هستید در این برنامه های که محضر استاد هستیم حسن مطلع برنامه‌ها محفل خودمان را با ذکر حضرت صدیقه طاهره (سلام الله علیها) نورانی می کنیم، آماده هستیم امشب هم ان شاء الله این دل ها و مجلس ما با ذکر حضرت نورانی بشود. حضرت استاد سلام عرض می کنم در خدمت تان هستیم.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

سلام علیکم و رحمة الله و برکاته

السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا مَوْلَاي‏ یَا سَیْدي ألْحجة ابن الحَسَنْ،‏ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا حُجَّةَ اللَّهِ في خَلْقِه السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا صَاحِبَ الْمَرْأَى وَ الْمَسْمَع‏ فَمَا شَيْ‏ءٌ مِنَّا إِلَّا وَ أَنْتُمْ لَهُ السَّبَبُ وَ إِلَيْهِ السَّبِيل. السَّلَامُ عَلَيْكَ حِينَ تَقْعُدُ السَّلَامُ عَلَيْكَ حِينَ تَقُومُ السَّلَامُ عَلَيْكَ حِينَ تَقْرَأُ وَ تُبَيِّنُ السَّلَامُ عَلَيْكَ حِينَ تُصَلِّي وَ تَقْنُتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ حِينَ تَرْكَعُ وَ تَسْجُد وَرحْمَةُ الله وَبَرَکاته

خدمت بینندگان عزیز و گرامی خالصانه ترین سلامم را تقدیم می کنم موفقیت بیش از پیش برای همه عزیزان را از خدای منان خواهانم!

همان طوری که عزیزمان هم اشاره کردند طلیعه عرائض مان را با یادی از صدیقه طاهره و آقا ولی عصر (ارواحنا فداه) آغاز کنیم باشد که گوشه چشمی هم به ما، به کشور ما، به دنیا، آخرت و دین ما بکند ان شاء الله

 یابن الحسن سیدی:

باز آ که پیغمبر صدایت می کند * مادرت صدیقه اطهر صدایت می کند

بازوی مجروح زهرا چشم گریان حسن * دست های بسته حیدر صدایت می کند

چارده قرن است کز قلب مزاری گمشده * پهلوی بشکسته مادر صدایت می کند

زخم یاسین قلب طاها سینه مجروح نور * آیه های سوره کوثر صدایت می کند

جد مظلومت علی سر برده در آغوش چاه * با دل خونین و چشم تر صدایت می کند

تیر باران پیکر مجروح عمویت حسن * از کنار قبر پیغمبر صدایت می کند

قامت خم گشته جدت کنار علقمه * بازوی عباس نام آور صدایت می کند

قبر ثار الله را بنگر که از پایین پا * جسم صد چاک علی اکبر صدایت می کند

بر فراز دست خونین حسین ابن علی * حلق خونین علی اصغر صدایت می کند

یابن الحسن:

تو خود برای ظهورت دعا کن ای مولا * دعای ما که به حال خودم اثر نکند

یابن الحسن تو را به مادرت زهرا (سلام الله علیها) قسم می دهیم دست های نورانیت بر دار از خدای عالم فرجت را بخواه. مادران داغ دیده، پدران غم کشیده، خواهران و برادران داغ دیده، خانه های ویران شده، بچه های پدر و مادر از دست داده همه در انتظار انتقام تو هستند.

یابن الحسن: «عجل علی ظهورک یا صاحب الزمان»

مجری:

اللهم عجل لولیک الفرج

تو خود برای ظهورت دعا کن ای آقا * دعای من که به حال خودم اثر نکند

این فراز و جمله را از حضرتعالی هم شنیدیم همیشه با خودمان همین تصور را داریم اگر بخواهیم دعا و مناجاتی را بشنویم باید از زبان آن کسی که نزدیک هست و مخاطب حقیقی خودش را خداوند قرار می دهد این کلام، دعا و مناجات را بشنویم.

الحمد لله این توفیق را داشتیم بینندگان عزیز شاهد بودند که در جلسات گذشته نسبت به مناجات ائمه شیوه ای که ائمه وارد کلام و صحبت با خالق خودشان می شوند ما هم حداقل بتوانیم نَمی از یَم ان شاء الله بتوانیم از این نوع مناجات ها بهره ببریم. در محضرتان باشیم از مباحث گذشته مطالبی که راجع به مناجات ائمه بود بفرمایید.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيم‏، بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ وَبِهِ نَسْتَعين وَهُوَ خَيرُ نَاصِرٍ وَ مُعِينْ الْحَمْدُلِلَّه ‏وَ الصَّلَاةِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ وَعلَیٰ آلِهِ آل الله لَا سِيَّمَا علَیٰ مَوْلانَا بَقِيَّةَ اللَّه‏ وَ الّلعنُ الدّائمُ‏ علَیٰ أَعْدائِهِمْ أعداءَ الله إلىٰ يَوم لِقَاءَ اللّه، وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ، حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ، نِعْمَ الْمَوْلَى وَنِعْمَ النَّصِيرُ

از اول ماه مبارک شعبان بحثی را شروع کردیم در رابطه با مناجات و دعاهای خالصانه، عاشقانه و خاضعانه ائمه معصومین (سلام الله علیهم اجمعین) عرض شد اولاً ائمه (علیهم السلام) به ما حرف زدن با خدا را یاد می دهند چگونه با خدا حرف بزنیم، چگونه با خدا مناجات کنیم، نحوه درد دل با خدای عالم چگونه است؟

در مرتبه دوم آن رابطه عاشقانه ای که ائمه با خدا داشتند در لا به لای دعاها مشخص می شود. شاید نمی از این یَمی نصیب ما بشود.

 نکته سوم این که ائمه (علیهم السلام) به تعبیر «امام راحل (رضوان الله تعالی علیه)» خیلی از معارف عمیق و سنگین را در قالب روایات و احادیث نمی توانستند بیان کنند.

چون در جامعه افرادی که این‌ها را بتوانند تحمل کنند نبودند. ولذا این ها را در قالب مناجات ائمه این ها را بیان کردند ولذا یکی، دو تا از دعاهای که خیلی مهم و اساسی هست اشاره کردیم.

یکی مناجات شعبانیه بود که ائمه (علیهم السلام) و همه می خواندند. تنها دعایی است که از حضرت امیر (سلام الله علیه) تا آقا ولی عصر (ارواحنا لتراب مقدمه الفداء) همه می خواندند مناجات شعبانیه است.

دعای کمیل است که فرازهای خیلی جانسوزی دارد یعنی بعضی از فرازها را آدم می خواند احساس می کند (جانا سخن از زبان من می گویی) امیر المؤمنین دارد از زبان ما با خدا حرف می زند و به ما یاد می دهد چطور با خدا حرف بزنیم، مثل پدر و مادری که برای بچه در ابتدا حرف زدن را یاد می دهند.

یکی از دعاهای که عرض کردیم دعای امام سجاد در سحرهای ماه رمضان بود دعای سحر خیلی جانسوز است. دعای آقا امام حسین (سلام الله علیه) در روز عرفه هست.

این چند دعا از دعاهایی است کسی می خواهد با خدا حرف زدن را یاد بگیرد در لا به لای همین دعاها است. دیگر دعاها هم خوب است ولی در این سه، چهار دعا بعضی از فرازهایی هست وقتی آدم می خواند قلبش منقلب می شود و روحش عوض می شود.

 آدم یک آرامشی پیدا می کند و این آرامش ها نشان می دهد قلب ما هم توانست فرمایشات معصومین را دریابد.

 بعضی ها هستند: (وَ إِذا ذُكِرَ اللَّهُ وَحْدَهُ اشْمَأَزَّتْ قُلُوب‏)

(وَإِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَحْدَهُ اشْمَأَزَّتْ قُلُوبُ الَّذِينَ لَا يؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ وَإِذَا ذُكِرَ الَّذِينَ مِنْ دُونِهِ إِذَا هُمْ يسْتَبْشِرُونَ)

هنگامي که خداوند به يگانگي ياد مي‌شود، دلهاي کساني که به آخرت ايمان ندارند مشمئز (و متنفر) مي‌گردد؛ اما هنگامي که از معبودهاي ديگر ياد مي‌شود، آنان خوشحال مي‌شوند.

سوره زمر (39): آیه 45

 این حرف ها را می شنوند قلب شان مشمئز می شود نه تنها در آن ها اثر نورانی نمی گذارد بلکه اثر ظلمانی هم می گذارد.

(وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَلَا يزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَسَارًا)

و از قرآن، آنچه شفا و رحمت است براي مؤمنان، نازل مي ‌کنيم؛ و ستمگران را جز خسران (و زيان) نمي ‌افزايد.

سوره اسراء (17): آیه 82

(وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ) قرآن برای مؤمنین رحمت و شفاست (وَلَا يزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَسَارًا) مناجات ائمه (علیهم السلام) به همین شکل است.

 از فرازهایی از مناجات شعبانیه را شروع کردیم مخصوصاً جمله ای که اول دعاها با صلوات بر محمد و آل محمد شروع می شود «اللهم صل علی محمد و آل محمد» عرض کردیم فرمودند هر دعایی که بدون صلوات بر محمد و آل محمد شروع بشود ابتر است.

نشانه قبولی دعا این است که اول دعا را با صلوات شروع کنیم و آخر دعا را با صلوات ختم کنیم؛ چون شکی نیست که خدای عالم درود بر اهل بیت را قبول می کند نمی شود اول دعای ما مقبول خدا باشد آخر دعای ما مقبول ولی وسط دعای ما را خدا بخواهد رد کند.

لذا دوستان تلاش کنیم هر حاجت کوچک و بزرگی از خدا می خواهیم تلاش کنیم قبل از این که حاجت مان را عرضه بداریم اول صلواتی بفرستیم دعای مان را ذکر کنیم دوباره با صلوات ختم کنیم.

 این که خدای عالم از همه نیات ما آگاه است حاجت ما را خدا می بیند مشکلات را هم می بیند ولی خدای عالم دوست دارد بنده اش در خانه اش برود یا رب یا رب کند.

خدا دوست دارد بنده در خانه اش برود بگوید خدایا این و این را بده به حضرت موسی خطاب می آید یا موسی حتی نمک طعامت را هم از من بخواه از این بهتر؟ گفتم خدایا به من نمکی روزی کن در غذاهایم بریزم، علف اسب یا شترت را هم از من بخواه

ولذا هر چه حاجت کوچک و بزرگ داریم از خدا بخواهیم، این مطلب در اول مناجات شعبانیه ائمه (علیهم السلام) از حضرت امیر هست و دیگر ائمه هم می خواند

«وَ اسْمَعْ دُعَائِي إِذَا دَعْوَتُك‏ وَ اسْمَعْ نِدَائِي إِذَا نَادَيْتُكَ»

إقبال الأعمال (ط - القديمة)؛ ابن طاووس، على بن موسى، محقق/ مصحح: ندارد ناشر: دار الكتب الإسلاميه، ج2، ص685

خدایا وقتی من دعا می کنم تو را صدا می کنم خدایا صدایم را بشنو «وَ اسْمَعْ نِدَائِي إِذَا نَادَيْتُكَ» وقتی تو را ندا می کنم یا رب یا رب می گویم ندای من را بشنو.

 عرض کردیم بر این که «وَ اسْمَعْ دُعَائِي إِذَا دَعْوَتُك‏» نمی گوید «وَ أقبَل دُعائی إذا دَعْوتُک وَ أقبَل نِدائی» می گوید خدایا دعای من را بشنو.

این در حقیقت یک نوع ادب در برابر خدای عالم است می گوید خدایا من را جزء کسانی قرار نده که صدایم را نشنوی. اشاره کردیم در دعای «ابو حمزه ثمالی» امام سجاد (سلام الله علیه) بعد از فرازهای که خدایا من را در مقام تائبین نیافتی چه و چه کردم

«أَوْ لَعَلَّكَ لَمْ تُحِبَّ أَنْ تَسْمَعَ دُعَائِي»

إقبال الأعمال (ط - القديمة)؛ ابن طاووس، على بن موسى، محقق/ مصحح: ندارد ناشر: دار الكتب الإسلاميه، ج1، ص71

خدایا شاید من جزء آن کسانی هستم که نمی خواهی صدایم را بشنوی از شنیدن صدایم بدت می آید این اوج ادب است.

من یک مثال ساده بزنم وقتی یک بچه خیلی بیش از حد بازیگوشی می کند دل پدر و مادر را می آزارد وقتی پیش مادر می آید صدایش می کند مادر می گوید برو نمی خواهم صدایت را بشنوم، این اوج تنفر مادر از فرزند است!

 ولذا می گوید خدایا وقتی صدایت می کنم صدایم را بشنو جزء کسانی قرارم نده که نمی خواهی صدایم را بشنوی «أَوْ لَعَلَّكَ لَمْ تُحِبَّ أَنْ تَسْمَعَ دُعَائِي»

 ولذا از این تعابیر عباراتی از حضرت امیر (سلام الله علیه) مطرح کردیم:

«فَقَدْ هَرَبْتُ إِلَيْكَ وَ وَقَفْتُ بَيْنَ يَدَيْك‏»

إقبال الأعمال (ط - القديمة)؛ ابن طاووس، على بن موسى، محقق/ مصحح: ندارد ناشر: دار الكتب الإسلاميه، ج2، ص685

نکاتی مطرح کردیم که همه نشانگر این بود که ائمه دارند در مرتبه اول به ما راه حرف زدن و مناجاتِ با خدا را یاد می دهند.

مجری:

بسیار عالی، فِقره های که انسان برداشت عارفانه را می تواند از آن ها داشته باشد آن عُلقه را بهتر می تواند ایجاد بکند قطعاً در ذهن و قلب ما خیلی بیشتر می تواند بنشیند.

یک عبارت در فرازی از مناجات سحر و در دعای «ابو حمزه» حضرت هم هست:

«إِلَهِي لَوْ قَرَنْتَنِي بِالْأَصْفَادِ وَ أَمَرْتَ بِي إِلَى النَّارِ وَ لَا خَرَجَ حُبُّكَ مِنْ قَلْبِي»

إقبال الأعمال (ط - القديمة)؛ ابن طاووس، على بن موسى، محقق/ مصحح: ندارد ناشر: دار الكتب الإسلاميه، ج1، ص72

عبارت، عبارت زیبایی است از آن عباراتی است که انسان دوست دارد خیلی وقت ها یک چیزی هست که انسان می تواند با آن انس بگیرد اما حقیقت امرش را نمی تواند متوجه بشود. می خواهیم یک مقدار در عمق این دریا بیشتر فرو برویم.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

در حقیقت این تعبیری که امام سجاد دارد تعبیر خیلی سنگین است معرفت نسبت به خدا باید خیلی بالاتر باشد تا انسان بتواند این عبارت ها را به زبان بیاورد. خیلی سنگین است یعنی شاید سنگین ترین عبارت بنده در مناجات ائمه همین تعبیر را یافتم. این فرازها را از مناجات حضرت امام سجاد (سلام الله علیه) در سحرها داشتند یک ترجمه خیلی ساده بکنم بعد به تحلیل آن می پردازم.

«إِلَهِي لَوْ قَرَنْتَنِي بِالْأَصْفَادِ وَ مَنَعْتَنِي سَيْبَكَ مِنْ بَيْنِ الْأَشْهَادِ وَ دَلَلْتَ عَلَى فَضَائِحِي عُيُونَ الْعِبَادِ وَ أَمَرْتَ بِي إِلَى النَّارِ وَ حُلْتَ بَيْنِي وَ بَيْنَ الْأَبْرَارِ مَا قَطَعْتُ رَجَائِي مِنْكَ وَ مَا صَرَفْتُ وَجْهَ تَأْمِيلِي لِلْعَفْوِ عَنْكَ وَ لَا خَرَجَ حُبُّكَ مِنْ قَلْبِي أَنَا لَا أَنْسَى أَيَادِيَكَ عِنْدِي وَ سَتْرَكَ عَلَيَّ فِي دَارِ الدُّنْيَا سَيِّدِي أَخْرِجْ حُبَّ الدُّنْيَا مِنْ قَلْبِي وَ اجْمَعْ بَيْنِي وَ بَيْنَ الْمُصْطَفَى وَ آلِهِ خِيَرَتِكَ مِنْ خَلْقِكَ وَ خَاتَمِ النَّبِيِّينَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِه‏»

مصباح المتهجد و سلاح المتعبد؛ طوسى، محمد بن الحسن‏، ناشر: مؤسسة فقه الشيعة، ج‏2، ص 590

دوستان به خوبی گوش کنید مناجات امام سجاد با خدا چطوری است دارد به ما یاد می دهد اگر معرفت ما هم بالا رفت به آن درجه ای که آن ها رسیدند در زیارت عاشوراء می خوانیم:

«وَ أَسْأَلُهُ أَنْ يُبَلِّغَنِي الْمَقَامَ الْمَحْمُودَ لَكُمْ عِنْدَ اللَّه‏»

كامل الزيارات؛ نویسنده: ابن قولويه، جعفر بن محمد، ناشر: دار المرتضوية، محقق/ مصحح: امینی، عبدالحسین، ص177

خدا مرا در آن مقام محمودی که شما را رساند ما را هم برساند رسیدن به مقام ائمه، امامت بحث دیگری است حرفش را هم نمی شود زد ولی آن مقام قربی که آن ها رسیده اند مشکلی ندارد.

(اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ * صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيهِمْ غَيرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيهِمْ وَلَا الضَّالِّينَ)

ما را به راه راست هدايت کن راه کساني که آنان را مشمول نعمت خود ساختي؛ نه کساني که بر آنان غضب کرده‌ اي؛ و نه گمراهان.

سوره فاتحه (1): آیات 6 و 7

صراط آن های که بر آن ها نعمت قرار دادی یکی از معانیش این هست که خدایا همان مقامی که ائمه را رسانده ای

«إِرَادَةُ الرَّبِّ فِي مَقَادِيرِ أُمُورِهِ تَهْبِطُ إِلَيْكُمْ، وَ تَصْدُرُ مِنْ بُيُوتِكُم‏»

الكافي (ط - الإسلامية)؛ نویسنده: كلينى، محمد بن يعقوب بن اسحاق، ناشر: دار الكتب الإسلامية، محقق/ مصحح: غفارى على اكبر و آخوندى، محمد، ج‏4، ص576

این هم جزء همین‌ها است می گوید «إِلَهِي لَوْ قَرَنْتَنِي بِالْأَصْفَادِ» خدایا اگر مرا به زنجیرهای قهرت ببندی «وَ مَنَعْتَنِي سَيْبَكَ مِنْ بَيْنِ الْأَشْهَادِ» در میان انبوه خلائق من را از بخشش و عطایت محرومم کنی «وَ دَلَلْتَ عَلَى فَضَائِحِي عُيُونَ الْعِبَادِ» این تعبیر، تعبیر خیلی سنگینی است خدایا اگر در میان تمام خلائق من را رسوایم کنی.

این که انسان به این جا برسد خیلی معرفت می خواهد شاید انسان آتش جهنم را به یک نوعی تحمل کند ولی رسوایی در میان خلائق خیلی سخت است.

 «وَ أَمَرْتَ بِي إِلَى النَّارِ» خدایا فرمان بدهی من را به آتش ببرند «وَ حُلْتَ بَيْنِي وَ بَيْنَ الْأَبْرَارِ» بین من و بندگان خوبت فاصله بیاندازی با همه این حال خدایا اگر به زنجیرم ببندی از همه عنایاتت محرومم کنی،‌ رسوایم کنی و به آتش ببری و بین من و بین اولیائت فاصله بیاندازی، «مَا قَطَعْتُ رَجَائِي مِنْكَ» با همه این حال امیدم را از تو قطع نمی کنم!

 «وَ مَا صَرَفْتُ وَجْهَ تَأْمِيلِي لِلْعَفْوِ عَنْكَ» هرگز آرزوی عفو تو از قلبم کنار نمی رود «وَ لَا خَرَجَ حُبُّكَ مِنْ قَلْبِي» محبت تو از قلب من بیرون نمی رود. این واقعاً مرد می خواهد در این جا همچنین حرفی بزند. خدایا اگر به زنجیرم ببندی، مفتضحم کنی، به آتشم ببری، بین من و اولیائت فاصله بیاندازی با همه این حال امیدم از تو قطع نمی شود.

در روایت دارد بنده ای را به طرف آتش می برند دارد می رود سرش پایین است زمزمه می کند می گوید «إلٰهي مَا هَكَذَا الظَّنُّ بِك‏»، امیدم و انتظارم از تو این نبود خدا خطاب می کند می گوید بر گردانید گرچه دروغ می گوید ولی همین که دارد می گوید امیدم از تو این نبود و همچنین انتظاری از تو نداشتم معلوم می شود به عفو من امیدوار است او را به بهشت ببرید.

 خدا این است. «أَنَا لَا أَنْسَى أَيَادِيَكَ عِنْدِي» خدایا من را به زنجیر بکشی و به آتش ببری محبت تو از قلب من بیرون نمی رود. امیدم از رأفت و رحمت تو قطع نمی شود چرا؟ من نعمت های تو را در دنیا فراموش نمی کنم کرمت را در دنیا فراموش نمی کنم. «وَ سَتْرَكَ عَلَيَّ فِي» این همه پرده پوشی کردی این ها را فراموش نمی کنم.

ملاحظه کنید این تعابیری که آقا امام سجاد (سلام الله علیه) دارد واقعاً نشان می دهد باید معرفت مان را نسبت به خدای عالم به قدری بالا ببریم، به قدری بالا ببریم به قدری بالا ببریم بدترین گرفتاری ها برای ما پیش آمد. بدترین و سخت ترین مصیبت برای ما پیش آمد، با همه این حال باز امیدمان به کرم خدای عالم باشد چون غیر از این راه دیگری نیست.

دو راه است یکی این که از همه چه بگذریم خودمان را تسلیم آتش کنیم کاری هم نداشته باشیم. دیگر این که در دل آتش و مصیبت یا رب یا رب بگوییم کدامش بهتر است؟ قطعاً بهتر است.

 در دعای کمیل‌ آقا امیر المؤمنین تعبیر زیبایی دارد خدایا اگر زبانم را لال نکنی در همه حال تو را صدا می کنم

«فَبِعِزَّتِكَ يَا سَيِّدِي وَ مَوْلَايَ أُقْسِمُ صَادِقاً لَئِنْ تَرَكْتَنِي نَاطِقاً لَأَضِجَّنَّ إِلَيْكَ بَيْنَ أَهْلِهَا ضَجِيجَ الْآمِلِين‏، وَ لأنادِيَنَّكَ ايْنَ كُنْتَ يا وَلِيَّ الْمُؤْمِنِين، يا غايَةَ آمالِ الْعارِفِينَ وَ يا غِياثَ الْمُسْتَغِيثِينَ‏»

مصباح المتهجد و سلاح المتعبد؛ طوسى، محمد بن الحسن‏، ناشر: مؤسسة فقه الشيعة، ج‏2، ص 847

به عزتت صادقانه قسم می خورم «لَئِنْ تَرَكْتَنِي نَاطِقاً» اگر زبانم را لال نکنی لال شدم هیچ «لَئِنْ تَرَكْتَنِي نَاطِقاً لَأَضِجَّنَّ إِلَيْكَ بَيْنَ أَهْلِهَا ضَجِيجَ الْآمِلِين‏» در میان جهنمیان ضجه می زنم یا رب یا رب می گویم.

«وَ لأنادِيَنَّكَ ايْنَ كُنْتَ يا وَلِيَّ الْمُؤْمِنِين‏» خدایا هر کجا باشی تو را صدا می کنم. «يا غايَةَ آمالِ الْعارِفِينَ»

دوستان این ها را یاد بگیریم نمی دانیم سرنوشت چه است؟ آیا واقعاً با این گناهان مان به شفاعت اهل بیت می رسیم یا نمی رسیم، گرفتار می شویم؟ باید برای سخت ترین ها و مشکل ترین ها خودمان را آماده کنیم.

 یکی از چیزهایی که در قنوت و سجده نماز با زبان «فارسی، ترکی، عربی، لری، گلکی، بلوچی...» و هر زبانی خدا را به محمد و آل محمد قسم بدهیم. یا رب یا رب، یا حسین یا حسین، یا زهرا یا زهرا گفتن را از ما نگیرد.

اگر این ها را نگرفت قطعاً راه نجات هست آن وقت چشم مان به شعله های آتش جهنم و سوزش شعله هایش می افتد چه بسا یک با یا حسین ورق برگشت همه چه 180 درجه عوض شد. کَرم خدا حد حساب و مرزی ندارد.

 خدای عالم بخواهد ببخشد چیزی از او کم نمی شود عذاب مان هم بکند چیزی به قدرت او اضافه نمی شود.

«يَا مَنْ لَا تَنْقُصُهُ الْمَغْفِرَةُ وَ لَا تَضُرُّهُ الذُّنُوب‏»

بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بيروت)؛ نویسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ناشر: دار إحياء التراث العربي، محقق/ مصحح: جمعی از محققان، ج 83، ص230

«لَا تَضُرُّهُ مَعْصِيَةُ مَنْ عَصَاهُ وَ لَا تَنْفَعُهُ طَاعَةُ مَنْ أَطَاعَه‏»

نهج البلاغة (للصبحي صالح)؛ نویسنده: شريف الرضى، محمد بن حسين، ناشر: هجرت، محقق/ مصحح: فیض الاسلام، ص303

«یا من لا تضرّهُ المغفرة ولا تقله الموهبة»، نه هبه و کرم او چیز از عنایت کم می کند و نه مغفرتش به او ضرر می رساند و نه عذاب ما هم چیزی به او اضافه می کند.

 ولذا در این فرمایش امام سجاد (سلام الله علیه) چند نکته اصلی وجود دارد.

نکته اول: محدودیت و عذاب فیزیکی، گرفتار شدن در غل و زنجیر

نکته دوم: محرومیت از لطف خدای عالم «وَ مَنَعْتَنِي سَيْبَكَ مِنْ بَيْنِ الْأَشْهَاد»

«إِلَهِي لَوْ قَرَنْتَنِي بِالْأَصْفَاد وَ مَنَعْتَنِي سَيْبَكَ مِنْ بَيْنِ الْأَشْهَاد وَ دَلَلْتَ عَلَى فَضَائِحِي عُيُونَ الْعِبَاد»

مصباح المتهجد و سلاح المتعبد؛ طوسى، محمد بن الحسن‏، ناشر: مؤسسة فقه الشيعة، ج‏2، ص 580

نکته سوم: آبرو ریزی و رسوایی است

نکته چهارم: گرفتار آتش جهنم است

نکته پنجم: عذاب معنوی و روحانی، جدا شدن از اولیاء خدای عالم است.

در حقیقت آقا امام سجاد به تعبیر بعضی ها در مسلخ عشق دارد با خدای عالم عشق بازی می کند. وقتی می گوید «إِلَهِي لَوْ قَرَنْتَنِي بِالْأَصْفَاد» خدایا اگر من را به زنجیرهای قهرت ببندی به آتش جهنم ببری چه و چه کنی هرگز امیدم از تو قطع نمی شود.

یعنی خدایا اگر با بدترین تاوان های با من برخورد کنی تغییری در عشق و محبت من به تو عوض نمی شود.

 به قول «سعدی» می گوید:

گر بر کنم دل از تو بر دارم از تو مهر * آن مهر بر که افکنم آن جا کجا برم

یا می گوید «وَ دَلَلْتَ عَلَى فَضَائِحِي عُيُونَ الْعِبَاد» این را عزیزان خوب دقت کنند خدایا اگر مفتضحم کنی آبرو از جان خیلی بدتر است. شاید گرفتاری ها و آتش جهنم قابل تحمل باشد بی آبرویی قابل تحمل نیست. نمی دانم این شعر از چه کسی است؟ خودم این شعر را خیلی زمزمه می کنم:

در دوزخم بیفکن نام گنه مبر * آتش به گرمی عرق انفعال نیست

خدایا اگر می خواهی ما را به جهنم ببری از قبر یک سره ببر و به آتش جهنم بینداز، در قیامت در میان خلائق رسوا و مفتضح مان نکن.

 در دوزخم بیفکن نام گنه مبر * آتش به گرمی عرق انفعال نیست!

لذا آقا امام سجاد (سلام الله علیه) می گوید اگر در میان خلائق هم من را رسوا کنی باز محبت تو از دلم بیرون نمی رود.

«وَ حُلْتَ بَيْنِي وَ بَيْنَ الْأَبْرَارِ» بین من و پاکانات جدایی بیندازی! این خیلی سخت است، انسان یک عمر یا حسین، یا زهرا و یا علی می گوید آن وقت فردای قیامت بین ما و این پاکان جدایی بیفتد!!

این مطلب را من همیشه سر درسم برای دوستان طلبه می گویم امیر المؤمنین (سلام الله علیه) در دعای کمیل می فرماید:

«يَا إِلَهِي وَ سَيِّدِي وَ مَوْلَايَ وَ رَبِّي صَبَرْتُ عَلَى عَذَابِكَ فَكَيْفَ أَصْبِرُ عَلَى فِرَاقِكَ وَ هَبْنِي صَبَرْتُ عَلَى حَرِّ نَارِكَ فَكَيْفَ أَصْبِرُ عَنِ النَّظَرِ إِلَى كَرَامَتِكَ أَمْ كَيْفَ أَسْكُنُ فِي النَّارِ وَ رَجَائِي عَفْوُكَ فَبِعِزَّتِك‏»

مصباح المتهجد و سلاح المتعبد؛ طوسى، محمد بن الحسن‏، ناشر: مؤسسة فقه الشيعة، ج‏2، ص 847

«إِلَهِي وَ هَبْنِي صَبَرْتُ عَلَى حَرِّ نَارِكَ فَكَيْفَ أَصْبِرُ عَلَى فِرَاقِكَ» خدایا گیرم به حرارت و سوزش جهنم صبر و تحمل کردم ولی فراق تو را چطور تحمل کنم؟ این مطلب را به دوستان می گویم برای ما که وصالی نبوده تا فراق حاصل بشود، این علی است که می گوید:

«لَوْ كُشِفَ الْغِطَاءُ مَا ازْدَدْتُ يَقِيناً»

عيون الحكم و المواعظ( لليثي)؛ نويسنده: ليثى واسطى، على بن محمد (تاريخ وفات مؤلف: قرن 6)، محقق / مصحح: حسنى بيرجندى، حسين‏، ناشر: دار الحديث‏، قم: 1376ش، ص26

او همیشه با خدا است.

«ما رَأَيْتُ شَيْئاً اِلاّ وَ رَأَيْتُ اللهَ قَبْلَهُ وَ بَعْدَهُ وَ مَعَهُ»

همه جا علی خدا را می بیند. می گوید اگر عذاب تو را تحمل کردم فراق تو را چطور تحمل کنم!

به دوستان توصیه می کنم بگوییم خدایا اگر عذاب تو را تحمل کردیم جدایی از حسین را چطور تحمل کنیم؟ جدایی از علی را چطور تحمل کنیم؟

خدایا وقتی که در رحم مادرمان بودیم، هر سختی و مشکلی برایش پیش می آمد، یا علی و یا حسین می گفت، موقع سختی‌های زایمان یا علی می گفت، وقتی سرمان درد می کرد یا علی می گفت، اگر زمین می خوردیم قبل از این که به زمین برسیم مادرمان یا علی می گفت.

خدایا یک عمری با یا علی یا علی زندگی کردیم می خواهیم بلند شویم یا علی می گوییم، می خواهیم بخوابیم یا علی می گوییم، کار بزرگی می خواهیم انجام بدهیم یا علی می گوییم.

خدایا اگر فردای قیامت ما را به جهنم ببری آتش جهنمت را صبر کردیم جدایی از علی و حسین را که یک عمری با این ها زندگی کردیم آن‌ها را چطور تحمل کنیم؟

امام سجاد (سلام الله علیه) در این مسلخ عشق می گوید: «وَ حُلْتَ بَيْنِي وَ بَيْنَ الْأَبْرَارِ»؛ خدایا اگر بین من و تمام پاکانت جدایی بیندازی هرگز محبت تو از دلم بیرون نمی رود اگر چنانچه در آتش سوزان بیفکنی «مَا قَطَعْتُ رَجَائِي مِنْكَ» امیدم به تو قطع نمی شود!

«وَ مَا صَرَفْتُ وَجْهَ تَأْمِيلِي لِلْعَفْوِ عَنْكَ وَ لَا خَرَجَ حُبُّكَ مِنْ قَلْبِي» هرگز محبت تو از قلبم بیرون نمی رود.

فدای مولا امیر المؤمنین (سلام الله علیه) بشوم، در دعای کمیل یک جمله خیلی زیبا و خودمانی دارد:

«وَ لَئِنْ أَدْخَلْتَنِي النَّارَ لَأُخْبِرَنَّ أَهْلَ النَّارِ بِحُبِّي لَك‏‏»

مصباح المتهجد و سلاح المتعبد؛ طوسى، محمد بن الحسن‏، ناشر: مؤسسة فقه الشيعة، ج‏2، ص 596

خدایا اگر من را به آتش بیندازی به همه جهنمیان می گویم خدا را دوست دارم «وَ لَئِنْ أَدْخَلْتَنِي النَّارَ لَأُخْبِرَنَّ أَهْلَ النَّارِ بِحُبِّي لَك‏‏» معمولا مشخص است وقتی انسان از یک کسی بدی، سختی، کم مهری و کم محبتی می بیند بغضش را در دلش می گیرد قلبا ناراحت است.

اما ائمه (سلام الله علیهم اجمعین) می گویند خدایا هرچه به ما بدی کنی محبت تو از دلمان بیرون نمی رود. «لَأُخْبِرَنَّ أَهْلَ النَّارِ بِحُبِّي لَك‏‏» خدایا اگر ما را به جهنم ببری محبت تو از دلمان بیرون نمی رود!

الان این جمله یادم آمد اگر چنانچه آتش جهنم را تحمل کنیم شماتت دشمنان دینت را چطور تحمل کنیم؟ منافقین، مشرکین و کفار آن‌ها می گویند ما حسین را قبول نداشتیم این جا آمدیم ولی تو که یک عمر حسین حسین گفتی تو هم این جا آمدی؛ پس معلوم می شود از حسین کاری ساخته نبود.

خدایا اگر به کرمت شایسته است و قبول می کنی ما حرفی نداریم، دشمنان علی می گویند ما که علی علی نگفتیم این جا آمدیم شما هم که یک عمر یا علی گفتید این جا آمدید پس معلوم می شود یا علی یا علی گفتن شما هم فایده نداشت و از علی کاری ساخته نبود.

خدایا این شماتت مردم را چطور در آن جا تحمل کنیم؟ خدایا دین، دنیا و آخرت مان را به خودت واگذار می کنیم!

بعد عرضه می دارد: «أَنَا لَا أَنْسَى أَيَادِيَكَ عِنْدِي» خدایا من محبت‌های تو را، خوش رفتاری‌های تو را هرگز فراموش نمی کنم. یک تعبیری است آن چه در ذهنم است در یکی از جلسات اشاره کردم اقا امام حسین (سلام الله علیه) فدایش بشوم در دعای عرفه که خیلی زیباست می فرماید خدایا نعمت‌هایت را فراموش نمی کنم.

یکی از بالاترین نعمتی که امام حسین (سلام الله علیه) می شمارد گمانم شاید بالاتر از این نعمتی خدا به ما نداده است یعنی نقطه آغاز نعمت‌ خدا است می گوید خدایا این نعمت را چطور فراموش کنم؟ از روزی که حضرت آدم و هوا را آفریدی نطفه ام را از صلبی به صلبی دیگر از رحم به رحم دیگر...

«لَمْ تُخْرِجْنِي لِرَأْفَتِكَ بِي وَ لُطْفِكَ لِي وَ إِحْسَانِكَ إِلَيَّ فِي دَوْلَةِ أَئِمَّةِ الْكُفْرِ»

البلد الأمين و الدرع الحصين‏؛ نويسنده: كفعمى، ابراهيم بن على عاملى‏ (تاريخ وفات مؤلف: 905 ق‏)، محقق / مصحح: ندارد، ناشر: مؤسسة الأعلمي للمطبوعات‏، بیروت: 1418ق، ص251

خدایا من را در صلب یک کافر، منافق، مشرک قرار ندادی من را در رحم یک بنده مشرک، کافر و منافق قرار ندادی. در صلب و رحم یکی از شیعیان اهل بیت، دوستداران اهل بیت قرار دادی!

گمانم بالاترین نعمتی که خدای عالم به ما داده و عنایت کرده است همین است ما با آن کسی که از پدر و مادر کافر به دنیا آمده از اولش هم با کفر زندگی کرده و با کفر هم از دنیا رفته است مشرک وهابی و غیره بوده از دنیا رفته است فرق ما با او در چه است؟

این که دست خودمان نبود این بالاترین کرم خداوند است باید بگوییم «أَنَا لَا أَنْسَى أَيَادِيَكَ عِنْدِي» خدایا نعمت‌های غیر قابل شکرت یعنی باید بگوییم خدایا نعمت قابل شکر نیست ما توانایی شکر این نعمتت را خدایا نداریم.

خدایا در رحم مادر «خلقتني سوی الخلقة» من را ناقص الخلقه قرار ندادی، ما با آن بنده ای خدایی که از مادر نابینا به دنیا آمده یا اعضا و جوارح دیگر نداشته است فرق مان چه است؟

البته این طعنه به آن عزیزان نیست که شاید پای گیرنده باشند و عضوی از اعضای شان را از دست دادند. خدای عالم به آن‌ها فردای یک نعمتی می دهد که همه غبطه می خورند.

اما من را که خدای عالم چشم سالم، گوش سالم، دهن سالم معده سالم، قلب سالم، دست و پای سالم و همه چیز داده است خدایا این‌ها را تو به ما دادی در رحم مادر لذیذترین غذاها را برای من قرار دادی در آن جایی که توانایی هیچ خوردنی را نداشتم بهترین غذاهایی که با جسم من تناسب داشت به من دادی.

به دنیا آمدم همان غذایی که در رحم مادر از خون حیض برایم خوراندی تبدیل به شیر کردی لذیذترین غذا و خوش مزه‌ترین غذا را در اختیار من قرار دادی. محبت من را در دل پدر، مادر، برادر و خواهر و بستگانم قرار دادی این‌ها با عشق من را بزرگ کردند.

من را به دین اسلام که کامل‌ترین دین است و مذهب شیعه و اهل بیت که کامل‌ترین مذهب است آفریدی، هرچه این‌ها را با خداوند زمزمه کنید خداوند عالم بهتر عنایتش شامل حال تان می شود.

دوستان عزیز! من خیلی دوست دارم این فراز از دعای امام حسین (سلام الله علیه) در عرفه را زمزمه کنید. نماز که می خوانید قبل از نماز به اندازه سی ثانیه و یک دقیقه همین حالاتی که دارید و خدای عالم به ما لطف کرده است خدایا من را رحم کفار، مشرک و منافقین قرار ندادی، در دولت کفر من را به دنیا نیاوردی...

ما را در خانواده شیعه و دولت اسلامی شیعه به دنیا آوردی این‌ها را زمزمه کنیم بعد الله اکبر بگوییم آن وقت متوجه می شویم نمازمان چقدر با صفا می شود. چقدر این نمازمان، نماز عاشقانه می شود!

در هر صورت ...

این‌ها نکاتی است که عرض کردم از اول قرار نبود این‌ها را عرض کنم ولی همین طور که داشتم صحبت می کردم به ذهنم آمد. این روزی خودم و روزی بینندگان عزیزمان بود.

مجری:

سخنانی که از دل بر آمد و الحمدلله در دل هم نشست. از آن زمانی که حضرتعالی اشاره کردید در قنوت نمازمان چیزی که می طلبیم چه جمله ای را بگوییم و چه کار کنیم بالاخره صحبت، صحبت کلام امیر المؤمنین (سلام الله علیه) هم است.

با توجه به این که عزیزان اطاق فرمان اشاره می کنند یک میان برنامه ببینیم این قول را از شما بگیریم برگشتیم اگر فرصت بود ببینیم امیر المؤمنین (سلام الله علیه) امام العارفین، مولی الموحدین حضرت آقا امیر المؤمنین در قنوت نمازشان چه می گفتند ان شاءالله بتوانیم از این بهره ببریم!

(میان برنامه)

مجری:

عرض سلام مجدد خدمت همه شما بینندگان «شبکه جهانی حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف)» الحمدلله این توفیق را داریم با برنامه «اخلاق علوی و سیره مهدوی» همچنان در خدمت تان هستیم.

تا این جایی برنامه اگر برنامه را مشاهده کردید الحمدلله نکات بسیار ارزشمندی را از محضر استاد آیت الله دکتر حسینی قزوینی بهره بردیم.

 اگر حس و حالی باشد خیلی‌ها اطلاع می دادند که بعد از دیدن برنامه مخصوصا که در شب جمعه هم این برنامه پخش می شود تصمیم شان بر این می شود حتما دعای کمیل و مناجاتی دارند این جلسه که بخصوص نسبت به کلمات و مناجات ائمه (سلام الله علیهم) صحبت کردیم و از محضر استاد استفاده کردیم ان شاء الله اگر حس و حالی بود ما را هم از دعای خیرتان بی نصیب نفرمایید.

ان شاءالله همه فرج حضرت را بطلبیم در این اوضاع و احوالی که چه بسا راحت‌تر بتوانیم به آن انقطاع الی الله برسیم.

اما وعده ای که سعی کردیم از استاد بگیریم حضرتعالی به قنوت اشاره کردید این که در قنوت نماز بطلبیم آن چیزی که مد نظرمان است یا رب یارب را تکرار کنیم می خواهیم ببینیم حضرت امیر المؤمنین مولی الموحدین (سلام الله علیه) از خدای شان چه می خواستند؟

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

در رابطه با مناجات حضرت در قنوت نمازشان روایتی علامه مجلسی در کتاب بحار جلد 82 صفحه 260 دارد. باز تعبیری از حضرت است من جرأت نمی کنم یعنی معرفتم در حدی نیست این تعبیری را که حضرت امیر می گوید بیان کنم.

اگر کسی از بینندگان عزیز همچنین معرفتی دارد ما را هم دعا کند. دعای حضرت امیر(سلام الله علیه):

«إِنِّي أَسَأْتُ وَ ظَلَمْتُ نَفْسِي وَ اعْتَرَفْتُ بِذُنُوبِي فَهَا أَنَا وَاقِفٌ بَيْنَ يَدَيْكَ فَخُذْ لِنَفْسِكَ رِضَاهَا مِنْ نَفْسِي لَكَ الْعُتْبَى لَا أَعُودُ فَإِنْ عُدْتُ فَعُدْ عَلَيَّ بِالْمَغْفِرَةِ وَ الْعَفْوِ ثُمَّ قَالَ (سلام الله علیه) الْعَفْوَ الْعَفْوَ مِائَةَ مَرَّةٍ ثُمَّ قَالَ أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الْعَظِيمَ مِنْ ظُلْمِي وَ جُرْمِي وَ إِسْرَافِي عَلَى نَفْسِي وَ أَتُوبُ إِلَيْهِ مِائَةَ مَرَّةٍ فَلَمَّا فَرَغَ (سلام الله علیه) مِنَ الِاسْتِغْفَارِ رَكَعَ وَ سَجَدَ وَ تَشَهَّدَ وَ سَلَّم‏»

بحار الأنوارالجامعة لدرر أخبار الأئمة الأطهار (ط - بيروت)؛ نویسنده: مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ناشر: دار إحياء التراث العربي، محقق/ مصحح: جمعی از محققان، ج82، ص261

«إِنِّي أَسَأْتُ وَ ظَلَمْتُ نَفْسِي» خدایا من بدی کردم در حق خودم ظلم کرد «وَ اعْتَرَفْتُ بِذُنُوبِي» به گناهم اعتراف می کنم ملاحظه بفرمایید امیر المؤمنین (سلام الله علیه) دارد در قنوت با خدا این طوری حرف می زند.

خدایا من در حق خودم بد کردم

(إِنْ أَحْسَنْتُمْ أَحْسَنْتُمْ لِأَنْفُسِكُمْ وَإِنْ أَسَأْتُمْ فَلَهَا)

اگر نيکي کنيد، به خودتان نيکي مي‌کنيد؛ و اگر بدي کنيد باز هم به خود مي‌کنيد.

سوره اسراء (17): آیه 7

قرآن می گوید اگر بدی کردی به خودت بدی کردی، خوبی هم کردی به خودت کردی! «وَ اعْتَرَفْتُ بِذُنُوبِي»؛ خدایا من به گناهانم اعتراف می کنم «فَهَا أَنَا وَاقِفٌ بَيْنَ يَدَيْكَ» خدایا من در برابر تو ایستاده ام.

این جمله، جمله ای خیلی فوق عارفانه و فوق عاشقانه است. عرض کردم ایمان باید خیلی خیلی بالا باشد که همچنین تعبیری ببرد. «فَخُذْ لِنَفْسِكَ رِضَاهَا مِنْ نَفْسِي» خدایا هرچه می خواهی از این بگیر ولی راضی باش، سلامتی می خواهی بگیر، بگیر بلا می خواهی بدی بدی!

هرچه دوست داری از این بگیر ولی رضایتت را به من بده، آبرو می خواهی بگیری بگیر، ولی از من راضی باش. صحت بدن را می خواهی بگیری بگیر اعضای بدنم را می خواهی چشمم را می خواهی بگیری بگیر، دستم را می خواهی بگیری بگیر ولی از من راضی باش!

دوستان عزیز خیلی سخت است اگر کسی از بینندگان عزیز واقعا همچنین حالی دارد و بتواند همچنین ادعایی کند خیلی عالی است. بعد می گوید «لَكَ الْعُتْبَى لَا أَعُودُ» خدایا از تو در برابر گناهانم معذرت می خواهم دیگر گناه نمی کنم.

«فَإِنْ عُدْتُ» اگر گناه کردم چه؟ «فَعُدْ عَلَيَّ بِالْمَغْفِرَةِ وَ الْعَفْوِ» بعضی‌ها هستند می گویند خدایا توبه کردم اگر گناه کردم هر بلا به سرم می خواهی بیاور اگر گناه کردم فلان کار را بکن مشخص است این‌ها خدا را نشناختند و اهل بیت را هم نشناختند.

یا بعضی‌ها نذر می کنند می گویند خدایا اگر غیبت کردم مثلا یک روز، روزه بگیرم البته این از باب محاسبه مسئله ای نیست ولی امیر المؤمنین (سلام الله علیه) این طوری نمی گوید. حضرت می گوید خدایا «لَكَ الْعُتْبَى لَا أَعُودُ فَإِنْ عُدْتُ فَعُدْ عَلَيَّ بِالْمَغْفِرَةِ وَ الْعَفْوِ» معذرت می خواهم دیگر گناه نمی کنم

 «فَإِنْ عُدْتُ فَعُدْ عَلَيَّ بِالْمَغْفِرَةِ وَ الْعَفْوِ» اگر دوباره گناه کردم خدایا دوباره تو من را ببخش اگر به گناه برگشتم به مغفرت و عفوت بر گرد این را معرفت می گویند. این را بالاتر از عشق می گویند.

لذا این جا امیر المؤمنین (سلام الله علیه) به ما یاد می دهد بر این که رضایت خدا یک کلمه نیست. خدایا از من راضی باش، این هم خوب است در دعاها هم داریم خدایا از تو می خواهم از من راضی باشی!

اما امیر المؤمنین (سلام الله علیه) در یک وادی دیگر است در یک مرحله ای خودش را قرار می دهد که می گوید خدایا از میان خون من را بگذران در مسلخ عشق هرچه می خواهی بکنی بکن ولی نتیجه اش این باشد که از من راضی باش.

آبرویم را می خواهی بگیری بگیر، از من راضی باش، آزادی ام را می خواهی بگیر

«إِلَهِي لَوْ قَرَنْتَنِي بِالْأَصْفَادِ وَ مَنَعْتَنِي سَيْبَكَ مِنْ بَيْنِ الْأَشْهَادِ وَ دَلَلْتَ عَلَى فَضَائِحِي عُيُونَ الْعِبَادِ وَ أَمَرْتَ بِي إِلَى النَّارِ وَ حُلْتَ بَيْنِي وَ بَيْنَ الْأَبْرَارِ مَا قَطَعْتُ رَجَائِي مِنْكَ وَ مَا صَرَفْتُ تَأْمِيلِي لِلْعَفْوِ عَنْكَ‏ وَ لَا خَرَجَ حُبُّكَ مِنْ قَلْبِي»

مصباح المتهجد و سلاح المتعبد؛ طوسى، محمد بن الحسن‏، ناشر: مؤسسة فقه الشيعة، ج‏2، ص 590

اگر رضایت تو این است که من را ببری در آتش جهنم به زنجیر بکشی و بگوی:

(خُذُوهُ فَغُلُّوهُ، ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوهُ ثُمَّ فِي سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًا فَاسْلُكُوهُ)

او را بگيريد و دربند و زنجيرش کنيد، سپس او را در دوزخ بيفکنيد، بعد او را به زنجيري که هفتاد ذراع است ببنديد!

سوره الحاقه (69): آیات 3 و 31 و 32

به زنجیزهای هفتاد متری ببند ولی اگر بستی رضایت خودت را اعلام می کنی، از من راضی می شوی. این خیلی فراتر است از آن چه که در فرمایشات اقا امام سجاد و دیگر معصومین خواندیم همه این‌ها به قولی نور هستند

«خَلَقَكُمُ اللَّهُ أَنْوَاراً فَجَعَلَكُمْ بِعَرْشِهِ مُحْدِقِينَ»

من لا يحضره الفقيه؛ نویسنده: ابن بابويه، محمد بن على، ناشر: دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسين حوزه علميه قم مصحح: غفاری، علی اكبر، ج2، ص613

ولی این جا امیر المؤمنین (سلام الله علیه) نهایت فرمایش عارفانه را دارند. روایت داریم که بعد از رسول اکرم مقام امیر المؤمنین (سلام الله علیه) از همه بالاتر است؛ لذا عشق بازی حضرت هم فراتر از دیگران است.

نمونه‌های این عشق بازی را در کربلای معلی می بینیم عزیزان این را هم دقت کنند. برای امام حسین (سلام الله علیه) مصائب زیاد در کربلا برایش اتفاق افتاد، به تعبیر اقا امام حسن (سلام الله علیه):

«لَا يَوْمَ كَيَوْمِكَ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّه‏»

الأمالي (للصدوق)؛ ابن بابويه، محمد بن على، محقق/ مصحح: ندارد. ناشر: كتابچى، ص115

روزی همانند روز تو نیست، مصیبتی فراتر از مصیبت تو نیست. فرزند عزیزش را جلوی چشمش قطعه قطعه می کنند برادرش را قطعه قطعه می کنند ولی یکی از سخت‌ترین حالات امام حسین در کربلا شهادت علی اصغر است.

عزیزان دقت کنند نمی خواهم روضه بخوانم می خواهم یک معرفتی برای ما ایجاد بشود. دارد حضرت بالای سر قمر هاشم فرمود کمرم شکست برای اولین بار بالای جنازه علی اکبر گریه امام حسین را دشمن شنید. این‌ها خیلی سخت است.

اما دارد وقتی حضرت علی اصغر در آغوش حضرت تیر خورد صدا از آسمان آمد «صبرا لک یا حسین»؛ خدا بر تو صبر بدهد، حضرت آمد از بچه اش خدا حافظی کند فرمود خواهرم زینب فرزند کوچکم را بده از او خدا حافظی کنم ولی قبل از این که امام حسین از این بچه شش ماهه خدا حافظی کند تقدیر این بود این کودک شش ماهه از پدر خدا حافظی کرد!

ابا الفضل افتاد گفت یا اخا ادرک اخا، اقا علی اکبر افتاد عرضه داشت یا ابا ادرکنی، قاسم ابن حسن افتاد گفت یا عما ادرکنی. این بچه زبان نداشت بگوید یا ابا ادرکنی! قلب امام حسین سوخت ولی با همه این حال یک جمله ای دارد اوج معرفت امام حسین همانند پدر بزرگوارش است.

«هَوَّنَ عَلَيَّ مَا نَزَلَ بِي أَنَّهُ بِعَيْنِ اللَّه‏»

اللهوف على قتلى الطفوف / ترجمه فهرى‏؛ نويسنده: ابن طاووس، على بن موسى- فهرى زنجانى، احمد (تاريخ وفات مؤلف: 664 ق‏)، محقق / مصحح: ندارد، ناشر: جهان‏، تهران: 1348 ش، ص117

معرفت چه کار می کند؟ این را خدا شناسی می گویند و این را توحید می گویند. خدا هر آنچه که برایم پیش می آید حتی فرزند شیر خواره ام در آغوشم بال بال و پر پر می زند این برای من آسان است چون در محضر تو است. تو داری این‌ها را می بینی.

شاعر یک شعری گفته است:

امتحان عشق چون در کربلا آغاز شد * کودک شش ماهه بین عاشقان ممتاز شد

هرگلی کز شاخه افتاد و بخاک و خون تپید* باغبان عشق آمد با گلش دمساز شد

بین هفتاد و دو گل یک غنچه ای نشکفته بود * کان هم آخر روی دست باغبانش باز شد!

این در حقیقت همان تعبیر امیر المؤمنین (سلام الله علیه) خذ لنفسک منی است خدایا هرچه می‌خواهی از این بگیر ولی راضی باش!

لذا امام حسین (سلام الله علیه) رضیت برضی به نظر من این اشتباه است رضا برضاک مال ماها است عرضه داشت «رضاک رضای»

یک تعبیری مرحوم «سعادت پرور» دارد می گوید این اوج عشق و معرفت امام حسین به خدا است «رضاک رضای» بین رضاک رضای و رضیت برضائک تفاوت از زمین فوق آسمان است. خدایا رضایت تو رضایت من است نه این که راضی به رضای تو هستم!

لذا می بینیم سید شهدا آن لحظه که از اسب افتاده رمق ندارد قمر بنی هاشم جمله ای دارد خیلی جمله ای عجیب است وقتی اقا امام حسین بالای سر قمر بنی هاشم می آید دو تا دست حضرت قمر بنی هاشم از بدن قطع شده تیر در چشمش است نتوانست تیر را در بیاورد چون دست نداشت در بیاورد.

زخم‌های شمشیر فراوان خورده است و همه بدنش دارد می سوزد، شما در نظر بگیرید یک سوزن و یا خار به دست ما می رود از درد چه کار می کنیم؟!

 اوج عشق قمر بنی هاشم به امام حسین این بود تمام این دردها فراموش کرد نگفت دادش تیر از چشمم بکش، نگفت خون دارد از زخم‌های بدنم می رود هیچ کدام را نگفت و فراموش کرد این اوج معرفت قمر بنی هاشم است که معمولا کم به این پرداخته می شود.

حضرت قمر بنی هاشم ان چه که در ذهنم است تعبیری مرحوم «سید ابن طاووس» در کتاب «لهوف» دارد عرضه داشت داداش در این لحظه آمدی سر من را به دامن گرفتی خون از صورتم پاک کردی ساعت دیگر در همین جا می افتی ولی کسی نیست نه اکبرت، نه قاسمت و نه عباست بیاید سر تو را در دامن بگیرد و خون از رخسارت پاک کند.

ملاحظه کنید این اوج معرفت و عشق حضرت ابو الفضل است. این را حسین شناسی و امام شناسی می گویند. حضرت با تمام سختی‌ها به فکر حسین است با تمام دردهای که دارد همه دردهایش را فراموش کرده است به فکر اقا سید الشهدا (سلام الله علیه) است.

شما ملاحظه کنید می خواهم در این جا از قول خودم همه عزیزان و بینندگان عزیز شبکه یک جمله ای به آقا قمر بنی هاشم بگویم آقا جان این را از ما بگیر لحظه ای جان دادن اگر مورد قبولت است جبران کن!

عرضه می دارم یا قمر بنی هاشم نه تنها کسی نبود سر مطهر امام حسین را به زانو بگیرد، نه تنها کسی نبود خون از صورت حسین پاک کند بلکه وقتی حضرت در گودی قتلگاه افتاد

«فرقة بالسیوف، فرقة بالرماح و فرقة بالاشجار و فرقة بالاحجار»

دور و بر جنازه حضرت ریختند عده ای با شمشیر می زدند، عده ای با نیزه می زدند، عده ای با چوبی که به دست شان بود می زدند، عده ای که شمشیر و چوب نداشتند با سنگ می زدند.

اما در همان جا این جمله از امام حسین است «رضاک رضای» رضایت تو رضایت من است، لذا همان تعبیر آقا امام سجاد (سلام الله علیه) است عرض کرد خدایا تو آتشم ببری و به زنجیرم بکشی، محبت تو از دلم بیرون نمی رود.

این جا هم امام حسین می گوید علی اکبرم را گرفتی، قاسمم را گرفتی، عباسم را گرفتی، طفل شش ماهه ام را گرفتی ولی محبت تو از دلم بیرون نرفته است عشق تو بیش‌تر شده و کم‌تر نشده است.

«امام (رحل رضوان الله تعالی علیه)» یک تعبیری دارد در روایت هم دارید می گوید مصیبت هرچه برای امام حسین در عاشورا سخت‌تر می شد چهره امام حسین (سلام الله علیه) بشاش‌تر می شد یعنی احساس می کند خذ لنفسي، خدایا از من هرچه می خوهی بگیری بگیر، رضایت خود را برای من ارزانی بدار!

لذا می بینیم تعابیری که در مناجات امام سجاد (سلام الله علیه) است در دعای قنوت امیر المؤمنین (سلام الله علیه) است در کربلا کاملا تجسم می یابد.

دوستان عزیز باید تلاش کنیم سختی‌ها و مشکلات دنیا ما را از کوره بیرون نبرد، نگوییم چرا این طوری شد و چرا آن طوری شد؟ چرا این اتفاق افتاد؟ چرا آن اتفاق افتاد؟ همه دست او است. فقط ما باید تلاش کنیم به وظیفه و تکلیف مان عمل کنیم.

نسبت به ادای تکلیف کوتاهی نکنیم این قضایای که الان برای ما پیش آمده است شما ملاحظه می فرمایید که «ایران» دارد در برابر ابرقدرت دنیا ایستاده است تا به حال کسی جرأت نکرده به یک سرباز «آمریکا» بگوید بالای چشمت ابرو است نه «چین» ابر قدرت این طرفی و نه «روسیه» ابر قدرت آن طرفی و نه دیگران تا به حال خون از دماغ یک سرباز آمریکایی جرأت نکردند جاری کنند.

در «ژاپن» در «ناکازاکی و هیروشیما» آن همه انسان را آمریکا کشت این‌ها جرأت نمی کنند به آمریکا بگویند بالای چشمت ابرو است. ولی امروز الحمدلله، الحمدلله «ایران» امام حسینی، این «ایران» فاطمه زهرایی این «ایران» علوی سیلی به «آمریکا» زده که «آمریکا» در طول این چهار صد سالش نخورده است.

یقینا سیلی‌های سخت‌تری هم خواهد خورد در آن هیچ شک و شبهه ای نیست. ولی این‌ها تاوان هم دارد باید تاوانش را هم پس بدهیم.

خدا آقای «مجتهدی (رضوان الله تعالی علیه)» را رحمت کند ما چند سال افتخار داشتیم در محضرشان باشیم یک تعبیر قشنگی داشت می گفت فلانی اگر یک عزیز دردانه ای انسان سفر رفته باشد وقتی بر می گردد به تناسب آن عزیز برایش قربانی می کشد.

مثلا عزیزش در یک حدی است یک گوسفند قربانی می کشد، عزیزش بالاتر است گاو یا شتر می کشد. یک دفعه عزیزش خیلی بالاتر است می گوید صد تا گوسفند و صد تا گاو و صد تا شتر بکشید.

می گفت شما حساب کنید عزیز دردانه زهرا هزار و خرده ای سال است سفر رفته و بر می گردد برای آمدنش احتیاج به قربانی است تعبیر ایشان این بود شهدای ما که قبل از ظهور اتفاق می افتد همه قربانی زیر پای حضرت ولی عصر (ارواحنا فداه) است.

این‌ها زمینه ساز قیام جهانی حضرت ولی عصر هستند، لذا هرچه عزیز سفر رفته گرامی‌تر و قربانی‌ها باید خیلی‌گرامی‌تر باشد!

 اما من هیچ شبهه ای ندارم عزیزان ما که خونشان ریخته می شود بویژه رهبر شهیدمان دودمان اسرائیل و دودمان آمریکا را ویران می کند دوستان این را داشته باشند.

همین دو سه روز قبل بود حرف‌های ترامپ را داشتم گوش می کردم یکی از دوستان منزل ما آمده بود گفتم من احساس کردم یک دیوانه زنجیری از تیمارستان زنجیرش را پاره کرده وسط چهار راه آمده و دارد حرف می زند.

رسانه‌ها چه رسان‌های ما و چه رسانه‌های خارجی بعضی از کلماتش را پوشش می دهند ولی من حرف‌های او را از اول تا آخر گوش می کردم دیدم واقعا اصلا تسلط به عقل، روان و اعصاب ندارد هرچه به دهنش می آید می گوید.

باید همان تعبیر حضرت زینب کبری (سلام الله علیها) در برابر یزید را در مورد ایشان به کار ببریم «الحمدلله الذی جعل اعدائنا من الحمقا»

من به همه دوستان عزیز بیننده عرض می کنم چه آن عزیزانی که تا پاس از شب بعضی وقت‌ها می بینیم تا ساعت سه و سی و نیم بعد از نیمه شب مردم در خیابان‌ها دارند شعار می دهند. ما باید به وجود این مردم افتخار کنیم در دنیا نه، در تاریخ همچنین بشری، را تاریخ بشریت از حضرت آدم تا الان ثبت نکرده است.

این که امام می فرمود مردمان عصر ما از مردمان زمان پیغمبر هم افضل‌ هستند واقعا این طوری هستند. آیا در زمان رسول اکرم موقع احساس خطر مردم این طوری بودند؟ نمونه اش جنگ احد است رسول اکرم با هزار نفر حرکت کرد وسط راه سیصد نفر برگشتند!

الان مردم ما در طول این بیست و چند روز از آغاز جنگ در خیابان‌ها هستند و خیابان‌ها یک صحنه جنگ دیگری شده است. حتی من دیدم یکی از عزیزانی که پشت لانچر و موشک‌ است گفت من حاضرم تمام ثواب و پاداشی که خدای عالم به من می دهد بدهم خدای عالم ثواب یکی از آقایانی که در خیابان‌ها دارند شعار می دهند خدا به من بدهد!

این هم خیلی جالب است در بعضی از شهرها است و در قم هم بود ظاهرا برای شب گذشته بود برایم فرستاده بودند. یک دختر خانم پنج شش ساله که هنوز مدرسه نرفته چادر سرش است جلو افتاده شعار می دهد مردم هم دنبال سر او دارند حرکت می کنند و شعار می دهند. او می گوید مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل مردم تکرار می کنند مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل!

به قول یکی از آقایان به نظرم یکی از دانشمندان روسیه بود گفت آمریکا و ترامپ نه ایران را شناخته نه ایرانی را شناخته و نه امام حسین را شناخته است اگر یکی از این ها را شناخته بود همچنین غلطی نمی کرد!

مردم عزیز اولا من تقاضایم از همه این است تلاش کنید برای آقا امام زمان دعا کنید، برای فرج حضرت دعا کنید. ان شاءالله این اتفاقات را یقین داریم مقدمه برای آمدن حضرت ولی عصر (ارواحنا فداه) است.

یکی از مسئولین امنیتی آمریکا هفته گذشته علنا گفت ایران به دنبال زمینه سازی برای ظهور مهدی است ما باید از این جلوگیری کنیم. ان شاء الله برای جلسه بعد کلیپش را می گویم اطاق فرمان پخش کند، مردم ببینند شاید کلیپ را ندیده باشند.

ایشان علنا می گوید ایران دنبال زمینه سازی برای قیام مهدی است باید جلوی این را بگیریم!

چراغی را اکه ایزد بر فروزد * هر آن کس پف کند ریشش بسوزد

هم ریش و هم ریشه اش بسوزد.

(يرِيدُونَ لِيطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ)

آنان می ‌خواهند نور خدا را با دهان خود خاموش سازند؛ ولی خدا نور خود را کامل می ‌کند هر چند کافران خوش نداشته باشند!

سوره صف (61): آیه 8

(يرِيدُونَ لِيطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ) می خواهند با فوت دهن نور خدا را خاموش کنند (وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ)

عزیزان هیچ شک نداشته باشید خدای عالم می‌فرماید:

(يا أَيهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ ينْصُرْكُمْ وَيثَبِّتْ أَقْدَامَكُمْ)

اي کساني که ايمان آورده‌ايد! اگر (آيين) خدا را ياري کنيد، شما را ياري مي‌کند و گامهايتان را استوار مي‌دارد.

سوره محمد (47): آیه 7

به قول یکی از آقایان گفت ترامپ دنبال این است که نیرو بیاورد و در فلان جزیره پیاده کند مردم ایران منتظر هستند این نیروها عمودی می آیند و همه افقی بر می گردند. مردم آماده هستند بهترین پذیرایی را از سربازان آمریکایی داشته باشند و به دنیا نشان بدهند که چه است.

یک جمله ای را یکی از مسئولین گفت خیلی جمله قشنگ است بعد از پایان این جنگ دیگر هیچ دولت و قدرتی جرأت تعرض به جمهوری اسلامی نخواهد داشت. و ایران به عنوان بزرگ ابرقدرت کره زمین ان شاءالله مطرح خواهد شد.

اما به شرط این که عزیزان خیابان‌ها را رها نکنند، حضور مردم در خیابان‌ها کمتر از حضور عزیزان نظامی ما در جبهه نبرد علیه کفر جهانی نیست بلکه اگر مقداری دقت کنیم شاید بالاتر هم باشد آن که عزیزان ما را نیرو می دهد، شجاعت می دهد، قدرت و شهامت می دهد که در برابر کفر جهانی بی ایستند حضور مردم عزیز ما در خیابان‌ها و کوچه‌ها و این شعارهای جانانه مردم است.

مجری:

خیلی ممنون از محضرتان تشکر می کنیم بسیار استفاده کردیم فرصت کوتاهی به پایان برنامه مانده اگر دعایی بفرمایید تا حسن ختام برنامه باشد.

حضرت آیت الله حسینی قزوینی:

خدایا تو را قسم می دهیم به آبروی محمد و آل محمد و به آبروی صدیقه طاهره در روایات داریم ائمه (سلام الله علیهم) در شدائد متوسل به حضرت زهرا (سلام الله علیها) می شدند خدا به حق حضرت زهرا، به حق حضرت زهرا، به حق حضرت زهرا هرچه سریعتر مقدمات ظهور مولایمان حضرت ولی عصر را فراهم بگردان!

خدایا قلب نازنیش، قلب اولیاء انبیا، بندگانت را با ظهورش مسرور بگردان. ما را از یاران خاص، سربازان فداکار و شهدای رکابش قرار بده.

انقلاب ما را به انقلاب جهانی حضرتش متصل بفرما و نظام ما را مقدمه ظهور حضرت ولی عصر قرار بده. خیر دنیا و آخرت به ما ارزانی بدار، شر دنیا و آخرت از ما دور بگردان.

خدایا تمام خدمتگزاران به اسلام و مسلمین مراجع، مقام معظم رهبری همه را در کنف حضرت ولی عصر موفق و مؤید بدار. دعاهای ما را به اجابت برسان.

والسلام علیکم ورحمة الله و برکاته

مجری:

خیلی ممنون و متشکر خداوند بر توفیقات شما بیفزاید. همچنین تشکر می کنم از همه شما بینندگان عزیز و ارجمند که تا انتهای برنامه امشب همراه ما بودید و ان شاءالله این توصیه‌ها و صحبت‌ها که صحبت‌های دلنشینی بود قطعا به دل ما می شنید ان شاءالله بتوانیم جامه عمل به آن بپوشانیم و در عمل خودمان این‌ها را به منصه ظهور برسانیم.

موفق، مؤید و منصور باشید تا دیدار آینده خدا نگهدار!