برنامه ربیع الانام – 25 12 1400 (قسمت سوم)

عنوان برنامه: ویژه برنامه به مناسبت ایام میلاد حضرت ولی عصر (عجل الله فرجه الشریف)

کلیدواژه: نیمه شعبان؛ حضرت مهدی (عج الله تعالی فرجه الشریف)؛ مهدویت؛ نیمه شعبان؛ ظهور؛ ولادت حضرت مهدی علیه السلام

استاد: حجت الاسلام والمسلمین دکتر صابر جعفری

مجری: آقای احمد علوی (شاعر اهل بیت علیهم السلام)

مجری:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ وَ بِه نَسْتَعین اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِه‏ مُحَمَّد وَ عَجِّلْ فَرَجَهُم

تو را وقتی به اقیانوس های بی کران آورد * برایت همسری از عرش از هفت آسمان آورد

خدا تقدیر زیبای تو را با نور معنا کرد * برای خواستگاری حضرت زهرا نشان آورد

شبیه شهربانو آمدی با عشق با لبخند * خدا از باغ نرجس ها چه یاسی ارمغان آورد

نگین حلقه عقد تو را با ذکر یا مهدی * جناب جبرئیل آن روز از سمت جنان آورد

تو را تا یازده پله به سمت آسمان بردند * برایت حضرت عیسی ابن مریم نردبان آورد

چه عطری از وجود پاک تو در سامراء پیچید * که دستان نسیم آن را به سمت جمکران آورد

به فرزند تو جن و انس می بالند و می گویند * که مولودی از این نیکوتر آیا می توان آورد

شفاعت کار مادرها است پس جز نامت ای مادر * نباید هیچ نام دیگری را بر زبان آورد!

عرض سلام، ادب و فروتنی به بانوی که این شعر را تقدیم به محضر با کرامت و شرافتش کردم، حضرت نرجس خاتون، مادر گرامی امام زمانی که هم صاحب زمانه است و هم قطب عالم امکان است و هم ولی عصر است. کسی است که حتی نمک سفره هایمان به برکت وجود اوست. کسی است که شریف ترین انسان بر روی این کره خاکی است. کسی است که همه عدالت جویان و همه حق باوران و همه حق یاوران چشم انتظار مقدم مبارکش هستند!

در این ایام نورانی و مبارک با ویژه برنامه ربیع الأنام در خدمت شما هستیم و امشب هم در خدمت یک استاد ارجمند و فرزانه که الحمد لله توفیق شاگردی ایشان را داشتم و امشب به اتفاق از محضرشان بهره خواهیم برد استاد جعفری خیلی خوش آمدید.

استاد جعفری:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ السَّلَامُ عَلَى الْمَهْدِيِّ الَّذِي وَعَدَ اللَّهُ بِهِ الْأُمَم‏

خدمت شما و دوستان عزیز سلام عرض می کنم، سلام علیکم ولادت با سعادت حضرت مهدی (علیه السلام) را تبریک می گویم ایام مبارک ماه شعبان را خدمت همه کمال خواهان عالم و همه انسان دوستان عالم کسانی که خوبی و مهربانی را دوست دارند بویژه مسلمان ها و به طور خاص شیعیان اهل بیت (علیهم السلام) مخصوصِ مخصوص بینندگان عزیزی که این برنامه را شاهد هستند.

مجری:

الحمد لله امشب، شب سوم هست که با این ویژه برنامه مهمان نگاه مهربان کسانی هستیم که آیین شان مهدوی، نگاه شان مهدوی و تفکرشان مهدوی است و مسیری که انتخاب کردند مهدوی است. اگر صلاح بدانید با این سوال شروع کنم کسانی که بیمار و مرضی دارند شبکه های معاندی که جز دروغ و فرافکنی کاری از ایشان ساخته نیست تشکیک می کنند.

اگر راجع به اصلی ترین موضوع قرن های اخیر بخواهیم درباره به روزترین موضوع صحبت کنیم فکر نمی کنم موضوعی به روزتر از موضوع مهدویت باشد. اثبات کنیم و ادله ای که حضرتعالی جهت ولادت با سعادت امام زمان در نیمه شعبان خواهید آورد.

استاد جعفری:

درباره بحث مهدویت مباحث مختلفی هست فکر می کنم هر انسان آزاده ای و هر مسلمان منصفی طبیعتاً می پردازد به اموری که مورد اتفاق فریقین هست و همه گروه های مختلف اسلامی به او اعتقاد دارند. این هست که بشارت های مختلفی از حضرت رسول (صلی الله علیه و آله و سلم) هست:

«أُبَشِّرُكُمْ بِالْمَهْدِي‏»

الغيبة (للطوسي)/ كتاب الغيبة للحجة؛ نویسنده: طوسى، محمد بن الحسن، ناشر: دار المعارف الإسلامية، محقق/ مصحح: تهرانى، عباد الله و ناصح، على احمد، ص178

«الْمَهْدِيَّ مِنْ وُلْدِ فَاطِمَة»

شرح الأخبار في فضائل الأئمة الأطهار عليهم السلام‏؛ نويسنده: ابن حيون، نعمان بن محمد (تاريخ وفات مؤلف: 363 ق.)، محقق / مصحح: حسينى جلالى، محمد حسين‏، ناشر: جامعه مدرسين‏، قم: 1409ق، ج3، ص567

«كَيْفَ أَنْتُمْ إِذَا نَزَلَ ابْنُ مَرْيَمَ فِيكُمْ وَ إِمَامُكُمْ مِنْكُمْ»

كشف الغمة في معرفة الأئمة (ط - القديمة)؛ نویسنده: اربلى، على بن عيسى، محقق / مصحح: رسولى محلاتى، هاشم‏، ناشر: بنى هاشمى - تبريز، ج‏2، ص438

تعابیر مختلف از روایت های مختلفی است که در منابع معتبر شیعه و اهل سنت آمده است.

بر این اساس فکر می کنم اگر مواردی هم افرادی اختلاف های داشته باشند یعنی افرادی بگویند آن مهدیی که وعده داده شد در آخر الزمان متولد خواهد شد. البته ممکن است الان هم متولد شده باشد چون نمی توانند محکم بگویند متولد نشده است، ولی آن وعده ای است که در آخر الزمان محقق خواهد شد.

 ویژگی های او: سیره او، سیره پیامبر و نام او هم نام ساحت مقدس پیغمبر است. این قدر مدرک داریم واقعاً جای تأسف است همین که شما اشاره فرمودید افراد و جریاناتی که من معتقد هستم این جریانات برخی نا خواسته و نا آگاهانه هستند ولی افرادی و جریاناتی آگاهانه برای ایجاد اختلاف و تشتت و بد جلوه دادن چهره گروه های مختلف اسلامی می آیند با دروغ نمایی و با خلاف واقع جلوه دادن ها به برخی موارد اختلافی می پردازند.

اگر کسی حتی ولادت حضرت مهدی (علیه السلام) بر فرض بگوید نمی دانم چون نمی تواند بگوید نیست. آن کسی که نمی داند نمی تواند بگوید نیست بگوید نمی دانم با این حال به اصل مهدویت هیچ خدشه ای وارد نمی شود. اما بر اساس روایات معتبری که از شیعه و اهل سنت هست مبنی بر این که روایاتی مثل اثنی عشر خلیفة، حدیث ثقلین که در هر عصری در کنار قرآن و عترت (اهل بیت) پیغمبر قرار دارد. در مقابل روایاتی که داریم:

«الْمَهْدِيُّ مِنْ عِتْرَتِي مِنْ وُلْدِ فَاطِمَة»

الغيبة (للطوسي)/ كتاب الغيبة للحجة؛ نویسنده: طوسى، محمد بن الحسن، ناشر: دار المعارف الإسلامية، محقق/ مصحح: تهرانى، عباد الله و ناصح، على احمد، ص186

روایات مختلفی که در بحث:

«مَنْ مَاتَ وَ لَمْ يَعْرِفْ إِمَامَ زَمَانِهِ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّة»

كفاية الأثر في النصّ على الأئمة الإثني عشر؛ نویسنده: خزاز رازى، على بن محمد، محقق / مصحح: حسينى كوهكمرى، عبد اللطيف‏، ناشر: بيدار، ص296

«وَمَنْ مَاتَ وَلَيْسَ في عُنُقِهِ بَيْعَةٌ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً»

صحيح مسلم؛ اسم المؤلف: مسلم بن الحجاج أبو الحسين القشيري النيسابوري الوفاة: 261، دار النشر: دار إحياء التراث العربي - بيروت، تحقيق: محمد فؤاد عبد الباقي، ج 3، ص 1478، ح1851

وجود دارد که این روایات مرگ جاهلی را مطرح می کند اگر آدم حاکم را نشناسد مرگ او، مرگ جاهلی نخواهد بود. او در این دنیا باید از بعضی امورها محروم بشود نه این که مرگ او با بحث قیامت و جهالت مطرح بشود چیزی است که باید به دین و دنیای انسان مرتبط بشود نه فقط به دنیای انسان ها، لذا روایات فراوانی داریم که این ها نشانگر بر وجود هر امامی در هر عصر هست.

اما به طور خاص چون ایام ولادت حضرت مهدی (علیه السلام) هست با توجه به این که موضوعات مختلفی در بحث مهدویت هست در این ایام روی این موضوع می خواهیم گفتگو بکنیم برای این که آگاهی از اعتقادات و آگاهی از مسائلی که گروه ها و فرقه ها دارند خودش خیلی از شبهات، مسائل و بدبینی ها را برطرف می کند.

اما وقتی افراد مستقیماً این مطالب را متوجه نباشند دیگرانی با دروغ و مسائلی دیگر امور را بد جلوه می دهند و شبهه ایجاد می کنند.

 اولین نکته ای که وجود دارد اثبات ولادت هر فردی در فضای عادی نظر بگیریم پیش از هر چیزی اثبات ولادت او که من فرزندی دارم الان در جلسه ای که حضور داریم اگر من با جناب آقای علوی مجری توانمند برنامه و شاعر اهل بیت (علیهم السلام) و برای دین شعر می سرایند. اگر من با ایشان رفاقت و آشنایی نداشته باشم نمی توانم بگویم ایشان چند فرزند دارد و زندگیش چطور است!

مخاطب بزرگوار ما هم همین طور است اگر شناختی نسبت به ما نداشته باشد نمی تواند اطلاعات درباره فرزند داشتن من یا فرزند داشتن جناب آقای علوی صحبت کند ما همین طور.

این که کسی فرزندی دارد یا ندارد باید از کجا سوال بشود؟ باید از پدر، مادر و نزدیکان سوال بشود. قبلاً به صورت سنتی بود قابله و مامائی بود آن آدم ثبت ولادت کرده باشد الان بیمارستان ها، ثبت ولادت ها هست. بنابراین نزدیک ترین و منطقی ترین راه این است که اثبات ولادت فرزند را از دورتر نمی پرسند از خانواده می پرسند.

«اهل البيت ادرى بما فى البيت‏»

آن ها بهتر می دانند در این خانه چه می گذرد؟ بر فرض ماما یا قابله ای که هنگام ولادت فرزند کمک کار مادر دارد آگاهی دارد. بنابراین اگر کسی از دیگران از ولادت خبر نداشته باشد اما پدر و مادر، قابله و دیگران دارند می گویند خداوند فرزندی به ما داد یا فرزندی داریم اصل این است.

اگر بگیریم به این که چه برسد یک فردی به دنیا آمد علاوه بر پدر و مادرش، علاوه بر این که از قبل پدر بزرگ ها و اجداد آن ها به سلسله مراتبی بلافصل خواهم گفت بشارت آمدن داده باشند کسانی که همه بر پاکی و صداقت آن ها شهادت دادند. همه اهل سنت بر عظمت این بزرگواران پدر و فرزند شهادت دادند.

فرزندان پاک پیامبر همه بر آن ها اتفاق دارند ممکن است اختلاف های نظری، سیاسی، خلیفه و مسائل دیگر باشد؛ اما در این که فرزندان مقدس پیامبر از نسل حضرت زهرا (سلام الله علیها) و همسر بزرگوار حضرت زهرا (سلام الله علیها) حضرت امیر المؤمنین علی ابن ابی طالب (علیه السلام) همه اهل سنت معتقد بر آن ها هستند غیر از جریان ناصبی و توهین گر به اهل بیت (علیهم السلام) که اهل سنت هم این ها را جزو اهل سنت نمی دانند.

ولی همه اهل بیت را با کمال احترام و تقدس قائل هستند و بر صدق، عظمت و پاکی این ها کاملاً شهادت می دهند. این حرف ما نیست حرف خود اهل سنت هست خود این عزیزان این بشارت ها را دادند فرض کنید فرزند من ولادت پیدا کرد الحمد لله که من از دنیا نرفتم خداوند فرزندم را نشانم داد.

دیگری می فرماید فرزند من نه فرزند او مهدی است همه این ها بشارت هایی است که برای هر آدم منصفی قابل پذیرش است. غیر از این افراد متعددی که بعد از ولادت آن فرزند را دیده باشند این هم خیلی مهم است یعنی افراد مختلفی که شهادت می دهند و ما نمی توانیم بگوییم همه این ها تبانی بر یک دروغ کردند. تهمت دروغ را نمی شود به اهل بیت پیامبر زد دور از ساحت اهل بیت بر فرض به دیگران هم بگوییم همه این ها تبانی بر دروغ کرد.

بنابراین جدا از آن روایات مثل حدیث ثقلین، إثنی عشر خلیفة بودن یک ولی خدایی که دین با او عزیز است و دین با او عزت دارد همه قبول دارند و از عترت و اهل بیت پیغمبر بودن حضرت مهدی را هم قبول دارند.

اما برای این که به بحث مقداری جدی تر و واردتر بشویم در رابطه با ولادت بهتر است سراغ خود خانواده برویم این راه گم کردن است. اگر شرایط طوری باشد لازم هست که این خانواده خبر ولادت فرزند را از بعضی مخفی نگه دارند مخاطب مان بینندگان منصف و عزیزی است که دارند بحث را مشاهده می کنند. ما چطور در قرآن که در روایات ما هم آمده است شباهت حضرت مهدی (علیه السلام) به حضرت موسی (علیه السلام)، به حضرت ابراهیم (علیه السلام) نه فقط مسلمان ها بلکه ادیان دیگر از یهودی ها و مسیحی ها بر ماجرای خفای ولادت حضرت موسی (علیه السلام) معتقد هستند. یا در رابطه با حضرت ابراهیم (علیه السلام)

همه می دانند فرعون به هر طریقی پی برده بود کسی از بنی اسرائیل به دنیا خواهد آمد و او بساط قبطیان را بر خواهد چید. فهمیده بودند این وعده ای است به هر طریق بشارت ها و هر چه بود آن بحث ما نیست که به چه طریقی پی برده بودند؟ نمرود فهمیده بود کودکی به دنیا خواهد آمد بساط این ها را بر خواهد چید.

وقتی این را عرض کردیم به این مطلب می رسیم در همچنین داستانی که الان فرعون دنبال از بین بردن این کودک است کسی که با فرهنگ قرآن یا حتی با ادیان آشنا باشد به صراحت شهادت می دهد ماجرایی که برای موسی (علیه السلام) و مادر بزرگوارش پدید آمد چه بود؟ این بود که فرزند عزیزش را بر روی رود نیل رها کرد و او را به خدا سپرد.

چگونه در دامن فرعون رشد کرد و بعد این فرزند بزرگ شد موسی (علیه السلام) به دنیا آمد کسی از ولادت او خبر نداشت جز مادر و خواهرش و دیگران از او خبر نداشتند که بچه ای به دنیا آمده است.

یا حضرت ابراهیم (علیه السلام) به دنیا آمد و کسی از او خبر نداشت جز نزدیکان خاص او؛ پس شدنی است. بنابراین این که کسی این را خیلی بعید بداند در فضای عرفی ما هم هست اگر خانواده ای دشمنان داشته باشند و فرزند آن ها در خطر باشد ممکن است خبر ولادت فرزند خودش را از دیگران مخفی بدارد این یک چیز طبیعی است. این که بگوییم خفاء ولادت دلیل بر این هست که بگوییم اصلاً‌ ولادت نیست نه قرآن دارد نمونه را ذکر می کند.

البته ما برای ولادت نمی خواهیم بگوییم چون حضرت موسی این گونه بوده است پس ... بر اساس این که می خواهم بگوییم که این استبعاد بر داشته بشود. همان طوری که جناب شیخ صدوق (رحمة الله علیه) وقتی می خواهد کتاب کمال الدین را بنویسد روایاتی را جمع می کند که این روایات شباهت حضرت مهدی (علیه السلام) را به پیامبران دارد مطرح می کند. می گوید برای این که استبعاد را از بین ببرد این چیز عجیبی است اگر ما طول عمری را برای حضرت نوح گفتیم 950 سال پس اگر طول عمر دیگری گفته شد برای آدم عجیب نیست.

 وقتی در مورد ولادت می خواهیم صحبت کنیم سراغ خانواده حضرت مهدی (علیه السلام) برویم. امام حسن عسکری (علیه السلام) طبق نقلی که جناب احمد ابن اسحاق از او نقل می کند و روایت کاملاً از نظر اسناد معتبر است مطرح می کنند امام حسن عسکری (علیه السلام) می فرماید:

«الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَمْ يُخْرِجْنِي مِنَ الدُّنْيَا حَتَّى أَرَانِيَ الْخَلَفَ مِنْ بَعْدِي‏»

كفاية الأثر في النصّ على الأئمة الإثني عشر؛ نویسنده: خزاز رازى، على بن محمد، محقق / مصحح: حسينى كوهكمرى، عبد اللطيف‏، ناشر: بيدار، ص295

خدا را شکر که من از دنیا نرفتم تا این که فرزندم به دنیا آمد فرزندم را دیدم در واقع جانشین خودم را دیدم. این نسبت به امام حسن. در خانواده می آییم می بینیم ابی غانم خادم امام حسن عسکری (علیه السلام) «وُلِدَ لِأَبِي مُحَمَّدٍ ع وَلَدٌ فَسَمَّاهُ مُحَمَّداً...»

«حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى بْنِ الْمُتَوَكِّلِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ الْحِمْيَرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْعَلَوِيُّ عَنْ أَبِي غَانِمٍ الْخَادِمِ قَالَ: وُلِدَ لِأَبِي مُحَمَّدٍ ع وَلَدٌ فَسَمَّاهُ مُحَمَّداً فَعَرَضَهُ عَلَى أَصْحَابِهِ يَوْمَ الثَّالِثِ وَ قَالَ هَذَا صَاحِبُكُمْ مِنْ بَعْدِي وَ خَلِيفَتِي عَلَيْكُمْ وَ هُوَ الْقَائِمُ الَّذِي تَمْتَدُّ إِلَيْهِ الْأَعْنَاقُ بِالانْتِظَارِ فَإِذَا امْتَلَأَتِ الْأَرْضُ جَوْراً وَ ظُلْماً خَرَجَ فَمَلَأَهَا قِسْطاً وَ عَدْلًا.»

كمال الدين و تمام النعمة؛ ابن بابويه، محمد بن على‏، محقق / مصحح: غفارى، على اكبر، ج‏2، ص 431

برای امام حسن عسکری (علیه السلام) فرزندی به دنیا آمد او را محمد نام گذاشت و او را روز سوم به اصحاب خاصش نشان داد و فرمود این جانشین من و امام شما بعد از من هست او همان قائمی است که همه منتظران برای او گردن به انتظار کشیدند و منتظر او هستند.

باز همین اتفاق را درباره جناب حکیمه داریم که ایشان هم داستان ولادت را نقل می کند برسیم می پردازم.

از سوی دیگر جمعی بشارت از اهل بیت (علیهم السلام) داریم که ماجرای ولادت را مطرح می کند. اجازه بدهید این بشارت ها را از ساحت مقدس پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) شروع بکنم و بعد یک یک اهل بیت را جلو بیاییم.

«حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْجَبَّارِ عَنْ أَبِي أَحْمَدَ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ الْأَزْدِيِّ عَنْ أَبَانِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ ثَابِتِ بْنِ دِينَارٍ عَنْ سَيِّدِ الْعَابِدِينَ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ عَنْ سَيِّدِ الشُّهَدَاءِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ سَيِّدِ الْأَوْصِيَاءِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص الْأَئِمَّةُ مِنْ بَعْدِي اثْنَا عَشَرَ أَوَّلُهُمْ أَنْتَ يَا عَلِيُّ وَ آخِرُهُمُ الْقَائِمُ الَّذِي يَفْتَحُ اللَّهُ تَعَالَى ذِكْرُهُ عَلَى يَدَيْهِ مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَ مَغَارِبَهَا.»

الأمالي (للصدوق)؛ ابن بابويه، محمد بن على، محقق/ مصحح: ندارد. ناشر: كتابچى، ص 111

 

شیعه و اهل سنت هم دارند بعضی از منابع اهل سنت هم بخشی از بخش بعدی را دارند در ابتدا اثنی عشر را همه دارند هیچ شکی در آن نیست و هیچ کس نتوانست «إثنی عشر خلیفة» را رد کند. هر انسانی که کمی با روایات، ذائقه دین و قرآن آشنا باشد نمی تواند رد کند. «أولهم أنت يا علي»، علی جان اولش تو هستی «و آخرهم القائم الذي يفتح اللّه تعالى ذكره على يديه مشارق الأرض و مغاربها.» آخرینش هم قائم است.

باز در روایتی از حضرت زهرا (سلام الله علیها) است:

«وَ قَالَتْ سَيِّدَةُ النِّسَاءِ عَلَيْهَا السَّلَامُ: دَخَلَ إِلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه واله وسلم) عِنْدَ وِلَادَتِيَ الْحُسَيْنَ ... ثُمَّ قَالَ: يَا فَاطِمَةُ، خُذِيهِ أَيِ الْحُسَيْنَ (علیه السلام) فَإِنَّهُ إِمَامٌ، ابْنُ إِمَامٍ، وَ أَبُو الْأَئِمَّةِ، تِسْعَةٌ مِنْ صُلْبِهِ، أَئِمَّةٌ أَبْرَارٌ، وَ التَّاسِعُ قَائِمُهُمْ وَ قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَامُ لِابْنِهِ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلَامُ: التَّاسِعُ مِنْ وُلْدِكَ يَا حُسَيْنُ هُوَ الْقَائِمُ بِالْحَق‏. وَ قَالَتِ الزَّهْرَاءُ عَلَيْهَا السَّلَامُ: أَمَا وَ اللَّهِ لَوْ تَرَكُوا الْحَقَّ عَلَى أَهْلِهِ، وَ اتَّبَعُوا عِتْرَةَ نَبِيِّهِ، لَمَا اخْتَلَفَ فِي اللَّهِ اثْنَانِ، وَ لَوَرِثَهَا سَلَفٌ عَنْ سَلَفٍ، وَ خَلَفٌ بَعْدَ خَلَفٍ، حَتَّى يَقُومَ قَائِمُنَا، التَّاسِعُ مِنْ وُلْدِ الْحُسَيْن‏. وَ قَالَ الْإِمَامُ الْحَسَنُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: ذَاكَ التَّاسِعُ مِنْ وُلْدِ أَخِيَ الْحُسَيْنِ، ابْن‏ سَيِّدَةِ الْإِمَاءِ، يُطِيلُ اللَّهُ عُمُرَهُ فِي غَيْبَتِهِ، ثُمَّ يُظْهِرُهُ بِقُدْرَتِه‏. وَ قَالَ الْإِمَامُ الْحُسَيْنُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: مِنَّا اثْنَا عَشَرَ مَهْدِيّاً، أَوَّلُهُمْ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَ آخِرُهُمُ التَّاسِعُ مِنْ وُلْدِي، وَ هُوَ الْإِمَامُ الْقَائِمُ بِالْحَق‏.وَ قَالَ الْإِمَامُ السَّجَّادُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: فِينَا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ «وَ جَعَلَها كَلِمَةً باقِيَةً فِي عَقِبِهِ» وَ الْإِمَامَةُ فِي عَقِبِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ (ع) إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ، وَ إِنَّ لِلْقَائِمِ مِنَّا غَيْبَتَيْن‏.وَ قَالَ الْإِمَامُ الْبَاقِرُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: مِنَّا اثْنَا عَشَرَ مُحَدِّثاً، السَّابِعُ مِنْ وُلْدِي الْقَائِم‏.وَ قَالَ الْإِمَامُ جَعْفَرٌ الصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: الْإِمَامُ مِنْ بَعْدِي مُوسَى، وَ الْخَلَفُ الْمَأْمُولُ الْمُنْتَظَرُ م‏ح‏م‏د ابْنُ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ مُوسَى‏. وَ قَالَ الْإِمَامُ الْكَاظِمُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: الْقَائِمُ الَّذِي يُطَهِّرُ الْأَرْضَ مِنْ أَعْدَاءِ اللَّهِ، وَ يَمْلَأُهَا عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ جَوْراً، هُوَ الْخَامِسُ مِنْ وُلْدِي‏. وَ قَالَ الْإِمَامُ الرِّضَا عَلَيْهِ السَّلَامُ: الْقَائِمُ ... ذَاكَ الرَّابِعُ مِنْ وُلْدِي‏.وَ قَالَ الْإِمَامُ الْجَوَادُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: الْقَائِمُ ... هُوَ الثَّالِثُ مِنْ وُلْدِي‏. وَ قَالَ الْإِمَامُ الْهَادِي عَلَيْهِ السَّلَامُ: إِنَّ الْإِمَامَ بَعْدِي الْحَسَنُ ابْنِي، وَ بَعْدَ الْحَسَنِ ابْنُهُ الْقَائِم‏. وَ قَالَ الْإِمَامُ الْعَسْكَرِيُّ عَلَيْهِ السَّلَامُ: ابْنِي م‏ح‏م‏د هُوَ الْإِمَامُ وَ الْحُجَّةُ بَعْدِي، مَنْ مَاتَ وَ لَمْ يَعْرِفْهُ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّة. وَ قَالَ الْإِمَامُ الْغَائِبُ الْمُنْتَظَرُ عَجَّلَ اللَّهُ فَرْجَهُ الشَّرِيفَ: أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، وَ أَنَّ جَدِّي مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ، وَ أَنَّ أَبِي أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ، ثُمَّ عَدَّ إِمَاماً إِمَاماً إِلَى أَنْ بَلَغَ إِلَى نَفْسِهِ، ثُمَّ قَالَ: اللَّهُمَّ أَنْجِزْ لِي مَا وَعَدْتَنِي، وَ أَتْمِمْ لِي أَمْرِي، وَ ثَبِّتْ وَطْأَتِي، وَ امْلَأِ الْأَرْضَ بِي عَدْلًا وَ قِسْطا»

الإمامة و التبصرة من الحيرة؛ نويسنده: ابن بابويه، على بن حسين‏ (تاريخ وفات مؤلف: 329 ق‏)، محقق / مصحح: مدرسه امام مهدى عليه السلام‏، ناشر: مدرسة الإمام المهدى عجّل الله تعالى فرجه الشريف‏، قم: 1404ق، ص1 تا 3

حضرت رسول (صلی الله علیه و آله و سلم) موقعی که امام حسین (علیه السلام) به دنیا آمدند بر من وارد شدند فرمودند «ثُمَّ قَالَ: يَا فَاطِمَةُ، خُذِيهِ [أَيِ الْحُسَيْنَ «ع»] فَإِنَّهُ إِمَامٌ، ابْنُ إِمَامٍ، وَ أَبُو الْأَئِمَّةِ، تِسْعَةٌ مِنْ صُلْبِهِ، أَئِمَّةٌ أَبْرَارٌ، وَ التَّاسِعُ قَائِمُهُمْ» او امام، فرزند امام و پدران ائمه هست که نُه فرزند از سلب او خواهند بود که این ها ائمه خوبان هستند «وَ التَّاسِع» نهمین نسل او قائم است.

دارد عدد می دهد نهمین نسل او نُهم هم بلافصل قاعدتاً می رسد این جا نکته ای بگویم روایاتی از اهل سنت داریم می گویند پیامبر به امام حسن گفت وقتی در منابع اهل سنت نگاه می کنیم روایاتی که امام حسین گفته می شود آن ها اعتبار بیشتری دارند تا روایات امام حسن؛ بنابراین اگر اختلاف بیاید آن نقطه اشتراک فِرَق امام حسین (علیه السلام) است. در اهل سنت هم وجود دارد ظاهراً نسخه بدل و تصحیح شده باشد چون نقطه گذاری نبود حسین بود بعضی ها حسن گفتند.

یا احتمال هم دارد ماجرایی که بعداً پدید آمد مثل عبد الله ابن حسن جریاناتی که ادعا می کردند ممکن است آن ها این روایات را حسن تعمد داشتند حسن بگویند که از او بهره برداری بکنند.

در روایتی دیگر داریم حضرت امیر المؤمنین علی (علیه السلام) به فرزندشان حسین (علیه السلام) فرمودند «وَ قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَامُ لِابْنِهِ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلَامُ: التَّاسِعُ مِنْ وُلْدِكَ يَا حُسَيْنُ هُوَ الْقَائِمُ» حسین جان نهمین نسل تو قائم است. نُه را می گویم عدد بشارتی که دارند می گویند تک تک مشخص است.

در روایتی دیگر داریم که حضرت زهرا (سلام الله علیها) مطلبی می فرمایند تا زمانی که قائم ما می آید «التَّاسِعُ مِنْ وُلْدِ الْحُسَيْن‏.» روایت از امام حسن (علیه السلام) داریم می فرماید «وَ قَالَ الْإِمَامُ الْحَسَنُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: ذَاكَ التَّاسِعُ مِنْ وُلْدِ أَخِيَ الْحُسَيْنِ، ابْن‏ سَيِّدَةِ الْإِمَاءِ» او نهمین نسل از برادرم امام حسین هست. باز امام حسین می فرمایند «وَ قَالَ الْإِمَامُ الْحُسَيْنُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: مِنَّا اثْنَا عَشَرَ مَهْدِيّاً، أَوَّلُهُمْ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَ آخِرُهُمُ التَّاسِعُ مِنْ وُلْدِي»

امام سجاد (علیه السلام) روایتی شبیه به این می فرماید «وَ قَالَ الْإِمَامُ السَّجَّادُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: فِينَا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ «وَ جَعَلَها كَلِمَةً باقِيَةً فِي عَقِبِهِ» وَ الْإِمَامَةُ فِي عَقِبِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ (ع) إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ، وَ إِنَّ لِلْقَائِمِ مِنَّا غَيْبَتَيْن‏.» امام باقر (علیه السلام) می فرماید «وَ قَالَ الْإِمَامُ الْبَاقِرُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: مِنَّا اثْنَا عَشَرَ مُحَدِّثاً، السَّابِعُ مِنْ وُلْدِي الْقَائِم‏» مدام عدد کمتر می شود.

امام صادق (علیه السلام) می فرماید «وَ قَالَ الْإِمَامُ جَعْفَرٌ الصَّادِقُ عَلَيْهِ السَّلَامُ: الْإِمَامُ مِنْ بَعْدِي مُوسَى» امام هفتم موسی الکاظم بعد می فرماید «وَ الْخَلَفُ الْمَأْمُولُ الْمُنْتَظَرُ» جانشینی که امید و چشم های امید منتظر او هست نام می برند او فرزند علی ابن محمد، امام حسن عسکری فرزند امام هادی (علیه السلام)، فرزند امام جواد (علیه السلام)، فرزند امام رضا (علیه السلام)، فرزند امام کاظم (علیه السلام) یک یک نام می برد.

امام کاظم (علیه السلام) روایت دارد امام رضا (علیه السلام) می فرماید «ذَاكَ الرَّابِعُ مِنْ وُلْدِي‏» چهار نسل بعدی من، امام جواد (علیه السلام) می فرماید سه نسل بعدی من، امام هادی (علیه السلام) می فرماید دو نسل بعدی من «إِنَّ الْإِمَامَ بَعْدِي الْحَسَنُ ابْنِي، وَ بَعْدَ الْحَسَنِ ابْنُهُ الْقَائِم‏.» امام حسن عسکری (علیه السلام) می فرماید فرزند من «هُوَ الإمام» از ساحت مقدس پیغمبر یک یک گفتیم آدرس بلافصل می دهند.

نهمین نسل از امام حسین (علیه السلام) امام بعدی می فرماید هشتمین، هفتمین به همین صورت تا امام حسن عسکری خود حضرت مهدی (علیه السلام) هم امام ها را یک یک می شمارند تا «بَلَغَ إِلَى نَفْسِهِ، ثُمَّ قَالَ: اللَّهُمَّ أَنْجِزْ لِي مَا وَعَدْتَنِي، وَ أَتْمِمْ لِي أَمْرِي» روایات مختلفی که آمده است.

این بشارت ها برخی با عدد است اثنی عشر و برخی با نام آمده است در روایاتی داریم اهل بیت (علیهم السلام) نام برده شدند. وقتی می گوییم اهل بیت (علیهم السلام) نام برده شدند به این معناست بلافصلی مهم است. نمی شود امام حسن عسکری بگوییم بعد بگوییم بعد از یعنی پنجاه سال یا هزار سال دیگر «بَعدُهُ» یعنی چه؟ یعنی فرزند او، لذا روایاتی داریم کاملاً‌ این بشارت و ولادت را مطرح می کنند.

نکته ای که وجود دارد برای این که، این موضوع گفته بشود پس وجود دشمنانی که از بنی عباس بر اساس روایات معتبری که از شیعه و اهل سنت آمد مهدی (علیه السلام) می آید ظلم و جور را از بین می برد جاسوسان در موارد مختلف برای این که حضرت مهدی را از بین ببرند.

جاسوسانی که آمدند زن‌ها را درواقع تفتیش کردند قابله‌های که آوردند این‌ها بعد از شهادت امام حسن عسکری (علیه السلام) بوده است. یعنی زمانی بوده که فرزند امام حسن عسکری (علیه السلام) حدود پنج سال سنش بوده است طبیعی است که آثار وضع حمل را در هیچ کس نخواهند دید.

این که این‌ها آمدند هیچ وضع حملی را ندیدند درست است، چون بعد از شهادت امام حسن عسکری (علیه السلام) این‌ها آمدند بگردند آیا نسلی از امام باقی مانده است؟ هیچی گیر نیاوردند این منافات ندارد. روایت داریم که فرمودند ایشان با مادر امام حسن عسکری (علیه السلام) به مدینه رفتند.

اگر بخواهیم شواهد و دلایل این موضوع را بگوییم یک موضوع این است که خود نوید و بشارت‌های که از خود ساحت مقدس پیامبر به همین صورت آمده و نوید دادن خود امام حسن عسکری (علیه السلام) که خداوند فرزندی به من خواهد داد و بعد علاوه بر آن خبر دادن.

پس اول آن بشارت‌ها بود که عرض کردم دوم خبر دادن امام حسن عسکری (علیه السلام) از ولادت فرزندشان. گفتم مهم‌ترین دلیل بر ولادت خود خانواده هستند مگر کسی بیاید در اهل بیت (علیهم السلام) خدشه کند.

مجری:

جناب استاد تشکر از شما خیلی استفاده کردیم، با اجازه شما و بینندگان یک میان برنامه و استراحتی داشته باشیم بعد در خدمت شما و بینندگان عزیز باشیم.

بینندگان محترم! حال و هوای این شب‌ها، حال و هوای شادی است که ریشه در آسمان دارد یک زمان شادی‌های دور و بر ما پر می کند بعد از چند دقیقه که آن شادی تمام می شود آدم احساس خوبی ندارد احساس می کند آن شادی سطحی است و عمیق نیست.

این شادی نتوانسته قلبش را آرام کند اما این شادی که الان در آن به سر می بریم، این شب‌های عزیز از آن شادی‌های است که ریشه در فطرت ما دارد و فطرت مان به دنبال این شادی و سرور می گردد.

سروری که در قلب ماه شعبان اتفاق می افتد و بزرگترین حادثه تاریخ می شود قلمدادش کرد یک منجی متولد می شود که همه چشم‌های منتظر به سمت او دوخته شده است. پس قدر این شادی‌ها را بدانیم که ریشه در آسمان دارد ما را به خدا نزدیک می کند شب‌های است که خدا به اهل بیت عیدی می دهند و دست سخاوت شان به سمت زمین گشوده است قدر این لحظات و آنات را بدانیم با ذکر صلوات بر محمد و آل محمد، اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِه‏ مُحَمَّد وَ عَجِّلْ فَرَجَهُم

 (میان برنامه)

مجری:

همچنان با برنامه ربیع الانام مهمان خانه‌های شما هستیم و اگر لیاقت داشته باشیم نائب الزیاره شما، شبکه ای که ما در آن فعالیت می کنیم دقیقا به سمت چپ من حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه است و رو بروی بنده مسجد مقدس جمکران است. نمی دانم تا چه حد قدردان این همسایه بودن و مجاور بودن بودیم و هستیم؛ اما دلخوشیم که این چراغ‌های نورانی این کوههای سترگ و دلگرم کننده در زندگی پشتبان ما هستند.

چه در آن سر کره خاکی باشیم و چه در کنارشان باشیم هرجا باشیم دست محبت شان بر سر ما خواهد بود، همچنان در خدمت جناب استاد جعفری هستیم و از ابتدای برنامه ادله اثبات ولادت حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را در حال بررسی هستیم و همین طور بشارت‌های را اقا اشاره کردند از انبیا و اولیاء در مورد ولادت و ظهور منجی.

جناب استاد در خدمت شما هستیم!

استاد جعفری:

عرض می کردم برای بینندگان عزیزی که تازه به ما ملحق شده باشند، عرض مان این بود که برای اثبات ولادت یک شخص در حالت عادی طبیعی است که آن معیار اول خانواده او است پدر و مادر، نزدیکان از این باب. اگر در نزدیک افرادی باشند که از نظر دشمنی‌های او باشد و یا قرار باشد با دشمن‌های او مرتبط باشد ممکن است از اون نزدیک هم مخفی کنند.

اما بالاخره پدر و مادر معیار هستند که فرزند دارند یا ندارند، فرزندشان متولد شده و یا چگونه متولد شده است. یا قابله، ماما و کسی که مادر را در موقع ولادت فرزند کمک کرده است.

گفتیم بشارت‌های مختلفی از انبیا و اهل بیت (علیهم السلام) داریم و از ساحت مقدس حضرت رسول (صلی الله علیه واله وسلم) که این بشارت‌ها، بشارت از حضرت رسول و اهل بیت کاملا به عدد و برخی به نام آمده است و این عدد و نامی که وجود دارد روشن است فرمودند نهمین نسل، هشتمین، هفتمین تا فرزندم علی ابن محمد، بعدش حسن ابن علی و بعد حجت و حضرت مهدی (علیه السلام)

یعنی کاملا به شماره و مشخص و نمی شود گفت این بعد مثلا بعد است. جدا از این‌ها ما موارد غیر از این بشارت‌ها و نوید‌ها بر خبر داریم تا حالا نوید بود می گفتیم بشارت آمدن است. اما بعد از این خبر ولادت داریم.

عرض کردم امام حسن عسکری (علیه السلام) این را کاملا خبر دادند و فرمودند خدا را شکر که من از دنیا نرفتم تا این که فرزند خودم را دیدم و خدا به من نعمت‌ فرزند داد و این فرزند شبیه ترین فرد به پیامبر از نظر خلق و خوی و اخلاق است.

یا روایت دیگری که عرض کردم ابی غانم خادم می گوید به امام حسن عسکری خداوند فرزند داد بعد از سه روز به یاران خاص خودش نشان داد و فرمود امام بعد از من این شخص است.

ابو هاشم جعفری می گوید به امام حسن عسکری عرض کردم بزرگواری شما مانع می شود من از شما سوال بپرسم، اجازه می فرمایید حضرت فرمود هرچه می خواهی بپرس. سوال کرد آیا برای شما فرزندی است؟ امام فرمود بله.

ملاحظه بفرمایید این سوال مثل این که بنده دور از ساحت امام (علیه السلام) از شخصی سوال کنم و یا او از من سوال کند ما از هم سوال کنیم آیا شما فرزند دارید؟ آقا می گوید بله. بعد ما می گوییم چون دیگری گفته نه، آن حرف دیگری قبول است. یا چون دیگری خبر ندارد بحث این است که می گوید من خبر ندارم چون نمی تواند بگوید نه، بلکه می گوید من خبر ندارم. کسی که خبر ندارد حجت ندارد بر کسی که اطلاع دارد.

یا مثلا در روایت دیگر به همین صورت داریم ابراهیم ابن ادریس می گوید امام حسن عسکری (علیه السلام) گوسفندی به من داد.

«وَ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنِي الثِّقَةُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ إِدْرِيسَ قَالَ وَجَّهَ‏ إِلَيَّ مَوْلَايَ أَبُو مُحَمَّدٍ (علیه السلام) بِكَبْشٍ وَ قَالَ عُقَّهُ عَنِ ابْنِي فُلَانٍ وَ كُلْ وَ أَطْعِمْ أَهْلَكَ فَفَعَلْتُ ثُمَّ لَقِيتُهُ بَعْدَ ذَلِكَ فَقَالَ لِي الْمَوْلُودُ الَّذِي وُلِدَ لِي مَاتَ ثُمَّ وَجَّهَ إِلَيَّ بِكَبْشَيْنِ وَ كَتَبَ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ عُقَّ هَذَيْنِ الْكَبْشَيْنِ عَنْ مَوْلَاكَ وَ كُلْ هَنَّأَكَ اللَّهُ وَ أَطْعِمْ إِخْوَانَكَ فَفَعَلْتُ وَ لَقِيتُهُ بَعْدَ ذَلِكَ فَمَا ذَكَرَ لِي شَيْئا»

الغيبة (للطوسي)/ كتاب الغيبة للحجة؛ نویسنده: طوسى، محمد بن الحسن، ناشر: دار المعارف الإسلامية، محقق/ مصحح: تهرانى، عباد الله و ناصح، على احمد، ص246

فرمودند این گوسفند را ببر، همین سنت عقیقه کردن برای سلامتی فرزند، او را عقیقه کن خودت از او بخور و به نزدیکانت بده.

باز داریم دو تا گوسفند دیگر دادند فرمودند «عُقَّ هَذَيْنِ الْكَبْشَيْنِ عَنْ مَوْلَاكَ وَ كُلْ هَنَّأَكَ اللَّهُ وَ أَطْعِمْ إِخْوَانَكَ» فرمودند این دو تا گوسفند را عقیقه کن، مستحب است آدم عقیقه‌های متعدد بکند. این دو تا گوسفند را عقیقه کن میل کن و خداوند آن را برای تو گوارا کند و برای برادران خودت و برادران دینی است اطعام کنی.

آیا عقیقه برای چه است برای فرزند خیالی و برای فرزند غیر موجود و توهمی است یا برای فرزندی که به دنیا آمده است؟ مخصوصا توجه بفرمایید ماجرای بنی عباس و ماجرای که شنیده بودند مهدی خواهد آمد بساط ظلم و ستم را بر می چیند شوخی نباید بگیریم و کاملا جدی است.

در روایت دیگر داریم آن خانمی که کمک و مدد کار مادر حضرت مهدی (علیه السلام) در هنگام ولادت بوده است جناب حکیمه عمه امام حسن عسکری (علیه السلام) که شخصیت بزرگواری هم است ایشان در سامرا مدفون هستند ایشان درواقع دختر امام جواد (علیه السلام) و شخصیت جلیله هستند.

ایشان به دستور امام حسن عسکری (علیه السلام) شب ولادت در فردا شبی از هنگام افطار در منزل امام حسن عسکری (علیه السلام) بودند و ایشان رویدادها و اتفاقات‌های که هنگام ولادت رخداده است را دارد نقل می کند که امام فرمودند امشب را پیش ما بیا بعد فرمودند که امشب، شب موعود است می گوید من گفتم آثار وضع حمل در این خانم معلوم نیست بعد امام فرمودند شک نکن.

این خانم گفت نیمه های شب بلند شدم دیدم خانم امام حسن عسکری آرام خوابیده دلم طاقت نیاورد گفتم یعنی چه؟ امام دوباره فرمودند شک نکن وعده محقق شد کمی که گذشت دیدم که حال مادر حالت وضع حمل است می گوید به ایشان گفتم آرام باش خدا به تو آرامش بدهد بعد دارد این را دقیقا نقل می کند بعد بچه به دنیا آمد. ما الان از نظر تاریخی نگاه می کنیم شواهدی که بر سلامت این خانم وجود دارد، شواهدی که وجود دارد بر صداقت این خانم دارد.

باز خبر دو تن از خادمان منزل امام حسن عسکری (علیه السلام) جناب نسیم و ماریه این‌ها دو تا از خدمتگزاران منزل امام بودند و شب ولادت حضور داشتند کاملا نقل می کنند که وقتی امام به دنیا آمد چه اتفاقاتی افتاد! این هم یک خبر دیگر.

باز وقتی روایات را نگاه می کنیم می بینیم علاوه بر این‌ها گزارش عده ای فراوانی از بزرگانی که نمی توانیم بگوییم این ها همه تبانی بر دروغ کردند و این ادعای تبانی بر دروغ ادعایی است که شواهد می خواهد، قرینه می خواهد اثبات می خواهد.

ابو الادیان نقل می کند که درواقع ایشان مأمور بوده، متصدی امام حسن عسکری بوده نامه‌های مختلفی می برده و او روایت می کند. جالب این است من نکته ای گفتم که او محوری است وقتی ما اهل بیت (علیهم السلام) را همه بر صداقت و سلامت شان و خوبی شان اعتقاد داریم آن موقع اگر کسی بیاید بگوید نه این چه حرفی است! درواقع این موضوعی که ادعا می کند غلط است.

نکته دیگر این است ما در برخی از اهل سنت هم داریم که این ها از ولادت حضرت گزارش دادند گرچه هم اگر نمی دادند مهم نبود چون مهم و اصل آن خانواده است ولی برخی از اهل سنت هم گزارش دادند البته بعضی از این‌ها گزارشی که دادند با این مدل بوده که گفتند برای امام حسن عسکری (علیه السلام) فرزندی متولد شده یا گفتند امام حسن عسکری در این تاریخ از دنیا رفت که او فرزندی به نام محمد داشت. این شهادت بر دلالت داشتن فرزند دارد.

ابن اثیر (متوفای 630) در کتاب الکامل فی التاریخ در حوادث سال 260 می نویسد که در این سال ابو محمد علوی عسکری وفات کرد او یکی از دوازده امام مذهب امامیه و پدر محمد است که شیعیان معتقدند او منتَظَرْ می باشد. او نمی گوید که شیعیان معتقدند او به دنیا آمده است می گوید امام حسن عسکری پدر محمد است پس محمد وجود دارد بعد می گوید شیعیان می گوید او منتَظَرْ است شیعیان می گویند او همان مهدی است. دقت بفرمایید پس ولادت را ایشان هم دارد مطرح می کند.

یا مثلا ابن خلکان در کتاب وفیات الاعیان می گوید ابو القاسم محمد ابن حسن عسکری فرزند علی الهادی، فرزند محمد الجواد که پیشینیان او را من قبلا ذکر کردم یعنی علی ابن موسی، موسی ابن جعفر، جعفر ابن محمد، محمد ابن علی، علی ابن الحسین و حسین ابن علی ابن ابی طالب که پیشینیان او را ذکر کردم بر اساس اعتقاد امامیه دوزادهمین از دوازده امام و معروف به الحجت است پس آن قسمتی که ایشان دارد می گوید چه را می گوید؟ می گوید اونی که شیعه معتقد است می گوید او دوازدهمین از دوازده امام و معروف به الحجت است.

حالا خبر چه است؟ ولادتش در روز جمعه نیمه شعبان سال 255 هجری بود نمی گوید شیعه می گوید ولادتش فلان روز است می گوید شیعه معتقد است او دوازدهمین امام است، اما ولادت او را که نمی گوید شیعه معتقد است بلکه می گوید ولادت او در نیمه شعبان سال 255 است.

باز ذهبی متوفای 748 در کتاب العبر می گوید در این سال 256 محمد فرزند حسن، فرزند علی الهادی، فرزند محمد جواد، فرزند علی الرضا، فرزند موسی الکاظم، فرزند جعفر صادق علوی الحسینی، ابو القاسم به دنیا آمد. تا این جایش نمی گوید شیعه می گوید. که شیعیان یا رافضی‌ها به تعبیر آن‌ها او را خلف الحجه و مهدی المنتظر و صاحب زمان لقب دادند و او آخرین از دوازده امام است.

توجه می کنید یعنی آن چه که او می گوید ولادت را می گوید اما اعتقاد به این که او خلف الحجه و امام دوازدهم است او را می گوید شیعیان گفته اند.

البته کسانی را هم داریم که ولادت حضرت مهدی را گفته اند اما نسبت به همین توضیحی که دادم در این که آن مهدی موعود است ساکت مانده اند مثل همین که ابن اثیر گفته، ابن خلکان گفته و دیگران گفته اند.

بعضی از افراد هم هستند که موعود را هم تصریح کرده اند مثلا کمال الدین محمد ابن طلحه شافعی متوفای 625 در کتاب مطالب السئول می گوید ابو القاسم محمد ابن حسن خالص پسر علی متوکل همین طور نام می برد تا به حضرت علی ابن ابی طالب (علیه السلام) می رسد می گوید مهدی، حجت، خلف، صالح المنتظر و رحمت و برکات خداوند بر او باد این را کاملا با سلسله نام می برد غیر از ولادت درواقع حجت بودن را مطرح می کند.

یا محمد ابن صباغ مالکی نور الدین علی ابن صباغ مالکی او هم در فصل دوازدهم از کتاب الفصول المهمه می گوید در شرح حال ابو القاسم حجت، خلف، صالح، پسر ابو محمد حسن ثالث او امام دوازدهم است؛ یعنی بر دوازدهمین خلفا بودن صراحت دارد و ولادت را مطرح می کند.

بنابراین دلائل که بگوییم برای ولادت مهم‌تر این است که این جا درواقع قرائن، شواهد و خبر بر ولادت است نه فقط بشارت.

خداوند آیت الله العظمی صافی گلپایگانی و آیت الله العظمی علوی گرگانی را رحمت کند، آیت الله العظمی صافی گلپایگانی در کتاب منتخب الاثر که از منابع خود اهل سنت هم آورده اند موارد مختلفی را از اهل سنت که ولادت را نقل کرده اند آوره است حالا حضرت را مهدی موعود دانسته اند یا مهدی موعود ندانسته اند؛ اما ولادت این فرزند را برای امام حسن عسکری به صراحت گفته اند.

در زمان ولادت هم طبق آن چه که روایت است در نیمه از شعبان سال 255 برخی هم 256 گفته اند حضرت به دنیا امد، این درواقع معتبرترین است و در سامرا حضرت به دنیا آمدند این از اصل ولادت حضرت است.

در طول تاریخ موارد مختلفی هم داریم آدم‌های که عنایات و کرامات دیده اند این را خوب است توجه داشته باشیم بینندگان بزرگواری که در کشور جمهوری اسلامی ایران دارند برنامه را مشاهده می کنند از شیعه و اهل سنت می توانند یک وقت مشهد مقدس حرم حضرت امام رضا (علیه السلام) مشرف بشوند در بخش کرامات سراغ بگیرند بگویند ما می خواهیم کراماتی که در مورد همه اهل بیت (علیهم السلام) است که البته همه به اذن الله است در آن هیچ شکی نیست.

ما هیچ وقت پیامبر، اهل بیت را مقابل خداوند قرار نمی دهیم هیچ کس مقابل قرار نمی دهد خداوند به حضرت عیسی (علیه السلام) می فرماید:

(أَنِّي أَخْلُقُ لَكُمْ مِنَ الطِّينِ كَهَيئَةِ الطَّيرِ فَأَنْفُخُ فِيهِ فَيكُونُ طَيرًا بِإِذْنِ اللَّهِ وَأُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ وَأُحْيي الْمَوْتَى بِإِذْنِ اللَّهِ)

من از گل، چيزي به شکل پرنده مي‌سازم؛ سپس در آن مي‌دمم و به فرمان خدا، پرنده‌اي مي‌گردد. و به اذن خدا، کور مادرزاد و مبتلايان به برص [= پيسي‌] را بهبودي مي‌بخشم؛ و مردگان را به اذن خدا زنده مي‌کنم.

 سوره آل‌عمران (3): آیه 49

باذن الله یعنی به اراده من داری مرده زنده می کنی، مقابل که نیست. بعد در رابطه با ولی خدا با قدرت و اراده خدا و به امر خدا به قدرت خدا لا حول ولا قوة الا بالله، کاری انجام می دهد مثل این که دعای ما مستجاب می شود مگر ما می توانیم بگوییم دعای ما مستجاب شده ما در مقابل خدا قرار گرفتیم نه. دعای ما را خدا مستجاب کرده است.

عرض بنده این است کرامات در حرم امام رضا (علیه السلام) است. این مطلب را به این خاطر عرض کردم که این نکته را بگویم. در موارد مختلف در طول تاریخ افراد مختلفی بوده اند که نه در خواب، نه در مکاشفه در حال بیداری در موارد مختلف ولو این که حضرت را آن موقع نشناخته اند اما با قرائن و ادله ای حضرت را درواقع مشاهده کرده اند.

بگوییم تمام این ها تبانی بر دروغ کرده اند، تمام این ها توهم زدند، تمام این‌ها چنین کردند این خلاف انصاف است. بله این هم است مدعیان دروغین هم بوده اند.

من یک نمونه را عرض می کنم فقط به خاطر این که نیمه شعبان است و بحث ما هم در قم و مسجد مقدس جمکران است این را اشاره می کنم گرچه ظهور حضرت مهدی (علیه السلام) از کنار خانه خدا است و سخن حضرت مهدی برای همه عالم است.

من خواهشم این است افرادی سعی نکنند و نخواهند حضرت مهدی (علیه السلام) را مقابل جمعی از مسلمان‌ها قرار بدهند. حضرت مهدی (علیه السلام) پدر مهربان برای همه فرق اسلامی است و برای همه مستضعفان و برای همه انسان‌های منصف است ایشان را مقابل جمعی از مسلمانان قرار ندهد متأسفانه روش غلطی که جریان وهابیت این کارها را انجام می دهد.

ما یک مورد را داریم افرادی که زنده هستند و الان شهادت می دهند غیر از این که در کرامات مسجد جمکران ثبت است یک نوجوان اهل سنت به نام سعید چندانی خدا رحمتش کند.

مجری:

خودم با خانواده اش چندین بار مصاحبه کردم و با برادر ایشان دوست هستم!

استاد جعفری:

یک جوانی که بیماری لا علاج داشته و دکترها او را جواب کرده بودند از اهل سنت است از یک طریقی آشنا می شود به مسجد مقدس جمکران می آید برادر بزرگوارم اقای علوی می گوید من با خانواده ایشان مصاحبه کردم خادم جمکران که او را موقع بیماری اش دیده و مدارکش الان موجود است.

از ایشان حتی یک فیلم جناب اقای عنایتی ساخته است که پخش هم کردند فیلمی که از او ساخته اند و با افراد مصاحبه کردند؛ حتی از مولوی اهل سنت که اعتقاد به حضرت مهدی را مطرح می کنند و این نوجوان از آن بیماری لا علاجش شفا پیدا می کند همه مطالبش است.

گرچه بعدا در حادثه ای او را به شهادت می رسانند؛ اما اصل داستان، داستان واقعی است و برای این عرض می کنم که نمی توانیم آدم های مختلف را در طول تاریخ بگوییم همه این ها تبانی بر دروغ کرده اند.

به هرحال وجود نازنین امام عصر (علیه السلام) وجود کاملا موجود موعود است، نه موعودی که معلوم نیست کَیْ موجود خواهد شد.

مجری:

جناب استاد از شما سپاسگزارم، خدا کند لیاقت این را داشته باشیم برای حضرت صاحب الامر (علیه السلام) سرباز پروری کنیم. آرزومندیم خدا ما را جزء سرمایه دارها قرار بدهد یعنی حداقل در فرزندان ما کسانی باشند و کسانی تربیت بشوند که بتوانند پرچم و بیرق این قیام بزرگ را به اهتزاز در بیاورند و جزء سربازان حضرت باشند.

برای حُسن ختام برنامه ضمن تشکر از جناب استاد جعفری این چند بیت را بخوانم که همه علوی و هم مهدوی است و آن هم این است:

ای شما کاش مستدام شود * با علی عشق ما مدام شود

کاش اشکم شبیه در نجف * لایق وادی السلام شود

دست ایزد چنین رقم زده است * که علی اولین امام شود

هان بترسید دشمنان علی * عاقبت وقت انتقام شود

مهدی فاطمه به اذن الله * صاحب اختیار تام شود

با نوای بقیة اللهی * وارد مسجد الحرام شود

ماه بر پله چهاردهم * می نشیند که احترام شود

با طلوع جمال حیدری اش * شعر باید چنین تمام شود

که علی دست قادر ازلی است * رشته ما سوا به دست علی است

یا علی مدد خدا نگهدار اللهم عجل لولیک الفرج!